Η Ιεζάβελ, νεαρή καθηγήτρια μαθηματικών, ταξιδεύει από την ορεινή γενέτειρά της στην Οτ-Σαβουά για το Μόντρεαλ. Ο πατέρας της, πρώην πάστορας και ερασιτέχνης ωρολογοποιός, λίγο πριν πεθάνει, την είχε βάλει να του υποσχεθεί πως θα παραδώσει το ρολόι το οποίο κατασκεύασε σ’ έναν φίλο του στο Κεμπέκ. Πρόκειται για ένα μοναδικό κομμάτι, του οποίου η ιδιαιτερότητα είναι πως, αντί να μετρά τον χρόνο, τον καταστρέφει. Το αεροπλάνο πέφτει σε επικίνδυνη κακοκαιρία και αναγκάζεται να προσγειωθεί σε άλλο αεροδρόμιο, στα βόρεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι νύχτα, η χιονόπτωση είναι σφοδρή. Η Ιεζάβελ καταφεύγει στο Plazza, ένα παλιό ξενοδοχείο τεραστίων διαστάσεων. Και το επόμενο πρωί, αρχίζει ο εφιάλτης.Της λένε πως η παραμονή της δε διήρκεσε μία ημέρα αλλά έναν ολόκληρο χρόνο, στη διάρκεια του οποίου εκείνη κοιμόταν! Το ποσό που τους οφείλει είναι υπέρογκο. Προκειμένου να ξεπληρώσει το χρέος της, την υποχρεώνουν να μείνει εκεί και να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως εργαζόμενη στο ξενοδοχείο. Ένας κόσμος, τρομακτικός και φαιδρός ταυτόχρονα, παράξενα ανησυχητικός, ξεδιπλώνεται μπροστά της…Ισορροπώντας περίτεχνα ανάμεσα στη δυστοπία και τη σάτιρα, ο Πασκάλ Μπρυκνέρ απεικονίζει τη σημερινή πραγματικότητα, παρασύροντάς μας την ίδια στιγμή σε μια περιπέτεια όλο ανατροπές.«O Μπρυκνέρ υπογράφει ένα υπερβατικό μυθιστόρημα, που ξεκαθαρίζει τους λογαριασμούς του με την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ». La Presse

Όλα ξεκίνησαν με ένα τηλεφώνημα από την Ιζαμπέλα. Ήθελε να μάθει πού ήταν ο Κρίστοφερ και βρέθηκα στη δύσκολη θέση να της πω ότι δεν ήξερα. Θα πρέπει να της φάνηκε απίστευτο. Δεν της είπα ότι ο Κρίστοφερ κι εγώ ήμασταν σε διάσταση εδώ και έξι μήνες και ότι είχα να μιλήσω στον γιο της σχεδόν έναν μήνα.Η ανώνυμη αφηγήτρια και ο σύζυγός της Κρίστοφερ βρίσκονται σε διάσταση. Το χάσμα ανάμεσά τους ολοένα και μεγαλώνει. Χωρίς να το έχουν πει σε κανέναν, πορεύονται πλέον προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Η εξαφάνιση όμως του Κρίστοφερ σε μια απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας θα αλλάξει τα δεδομένα. Με φόντο αλλά και ψυχολογικό καθρέφτη τη δύσβατη και βραχώδη Μάνη η αφηγήτρια θα περιηγηθεί στα ερείπια του γάμου της όσο διεισδύει βαθύτερα στο μυστήριο της εξαφάνισης.Η συγγραφέας της Οντισιόν (φιναλίστ για τα βραβεία Booker και Pulitzer) σκιαγραφεί τις λεπτές ρωγμές μιας σχέσης που κλονίζεται αθόρυβα. Η Katie Kitamura καταφέρνει με λεπτή ειρωνεία και επώδυνη ευκρίνεια να δώσει λογοτεχνική υπόσταση στο πένθος, τον χωρισμό και τις σκιές που εξακολουθούν να μας συνοδεύουν όταν οι άλλοι έχουν πια φύγει.

Το 1976 η Ντέινα έχει μόλις κλείσει τα είκοσι έξι της και με τον Κέβιν, τον άντρα της, μετακομίζουν στο καινούργιο τους σπίτι, στο Λος Άντζελες. Ξαφνικά κι ενώ τακτοποιούν τα βιβλία τους, η Ντέινα χάνει τις αισθήσεις της. Όταν συνέρχεται, βρίσκεται στην άκρη ενός πυκνού δάσους και αμέσως αντιλαμβάνεται ότι στο ποτάμι που βρίσκεται δίπλα της πνίγεται ένα μικρό παιδί. Δίχως δεύτερη σκέψη βουτάει στο νερό και το σώζει, αλλά βγαίνοντας την περιμένει στην όχθη ένας άνδρας που τη σημαδεύει με το όπλο του. Κι ενώ κινδυνεύει η ζωή της, βρίσκεται και πάλι πίσω στο διαμέρισμά της, μουσκεμένη ως το κόκαλο. Μόλις έχει βιώσει την τρομακτικότερη εμπειρία της ζωής της, αλλά τότε δεν ήξερε ότι αυτό θα της συνέβαινε ξανά και ξανά…

Η ξαφνική εμφάνιση ενός θανατηφόρου ιού που προσβάλλει τα ζώα μεταβάλλει αμετάκλητα τον κόσμο: Από τα θηρία μέχρι τα κατοικίδια πρέπει όλα να θανατωθούν συστηματικά, ενώ το κρέας τους δεν μπορεί να καταναλωθεί. Οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν την κατάσταση με μια δραστική απόφαση: νομιμοποιούν την εκτροφή, την αναπαραγωγή, τη σφαγή και την επεξεργασία ανθρώπινου κρέατος. Ο κανιβαλισμός γίνεται νόμος και η κοινωνία έχει διαιρεθεί σε δύο ομάδες: σ’ αυτούς που τρώνε και σ’ αυτούς που τρώγονται.Ο Μάρκος Τέχο, γενικός υπεύθυνος της μονάδας επεξεργασίας κρέατος Κριγκ, είναι ένας αινιγματικός γραφειοκράτης. Την ημέρα που δέχεται ως δώρο μια γυναίκα εκτροφής για κατανάλωση, ο πειρασμός τον μεταμορφώνει επικίνδυνα, σπρώχνοντάς τον να παραβεί τους νόμους βαδίζοντας στην κόψη του ξυραφιού.Σ’ αυτή την ανελέητη δυστοπία –κτηνώδη όσο και διεισδυτική, αλληγορική όσο και ρεαλιστική– η Μπαστερρίκα εμπνέει, με την εκρηκτική μυθοπλαστική της δύναμη, άκρως επίκαιρες δημόσιες συζητήσεις.«Μοναδικό βιβλίο, με πυκνή ατμόσφαιρα που αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη».  Χουάν Χοσέ Μιγιάς«Η μεγάλη τέχνη της αποστομωτικής αυτής δυστοπίας είναι το πώς υπογραμμίζει τον τρόπο με τον οποίο καταρρίπτονται, το ένα μετά το άλλο, τα όρια της ηθικής, επιτρέποντας έτσι στις μέχρι χτες αποτρόπαιες πρακτικές να γίνουν καθεστηκυία τάξη».  Le Monde«Με θέμα μια μεγάλη απειλή για το μέλλον, τον υπερπληθυσμό και την έλλειψη κρέατος, η Μπαστερρίκα υπογράφει ένα σπουδαίο βιβλίο για τη σχετικότητα των ηθικών αξιών και για αυτό που η Χάννα Άρεντ αποκαλούσε “κοινοτοπία του κακού”».  Περ. Lire«Τρανή απόδειξη της δεξιοτεχνίας της Μπαστερρίκα, ένα τόσο ζοφερό θέμα να γίνεται βιβλίο που δεν μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου».  Kirkus Reviews«Ένα πυκνά δομημένο και ανατριχιαστικά πειστικό μυθιστόρημα με απρόσμενη έκβαση, μια αλληγορία για την κανιβαλική κοινωνία στην οποία ζούμε, μια ιδιοφυής σύλληψη γραμμένη σε μια πρόζα κοφτερή σαν μαχαίρι».  Χόρχε Φερνάντες Ντίας«Με την άμεση και γυμνή του γλώσσα, το Εξαίσιο πτώμα εισχωρεί σε βάθος στους ζοφερούς μηχανισμούς μιας δυστοπικής κανιβαλικής κοινωνίας. Οι εικόνες του, αποτρόπαιες  και συνάμα συναρπαστικές, σαν βγαλμένες από πίνακες του Φράνσις Μπέικον,  ρίχνουν φως σε σκοτεινές και καθιερωμένες πρακτικές της σύγχρονης καθημερινής ζωής».  Πέδρο Μαϊράλ«Γραμμένο σε μινιμαλιστική γλώσσα υψηλής ακρίβειας, το Εξαίσιο πτώμα είναι μια συγκλονιστική μυθιστορία για τη σκληρότητα ανάμεσα στα ανθρώπινα πλάσματα, δίχως να στερείται ποιητικότητας».  Clarín«Η Μπαστερρίκα χαράσσει μια εύπλαστη, οικουμενική γλώσσα· ικανή να συμπυκνώνει τον τρόμο, το δράμα, την ενσυναίσθηση και την απόγνωση».  Revista Kunst