Ίψεν ή Στρίντμπεργκ; Ποια η σχέση του εδώ Κουκλόσπιτου με το φερώνυμο δράμα του Νορβηγού αντίτεχνού του; «Το βιβλίο αυτό δεν καταπίνεται», λέει ο καπετάνιος Παλλ στη γυναίκα του, που του στέλνει να διαβάση το θεατρικό Νόρα –τα «καμώματα» της Νόρας για το λιβελλογράφο Στρίντμπεργκ– και, χωρίς πολλά-πολλά, το απορρίπτει! Στο σύντομο διήγημά του, ο Σουηδός αρχιμάστορας του λόγου ξετυλίγει μια καθημερινή ιστορία ενός αντρόγυνου, σχολιάζοντας ταυτόχρονα με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο τίς «φεμινιστικές» θέσεις του Ίψεν –τι «υψηλά» ενδιαφέροντα και πράσιν᾽ άλογα!–, κι αντιπροτείνοντας όμως τη δική του, γήινη Οπτική των πραγμάτων, που… κοντεύει να ξεχαστή. Η απόγευση ενός λογοτεχνικώτατα γραμμένου λίβελλου θα συναρπάση αρκετούς αναγνώστες – κι όχι μόνο του αντρικού φύλου! Ωμός πραγματιστής, με κοφτό γράψιμο, ὁ μεγάλος μοντερνιστής θεατρικός και συγγραφέας, πρόδρομος του καφκικου ύφους, δεν αφήνει τίποτα σε χλωρό κλαρί.

ΧΕΛΜΕΡ: Αχ, σκέφτεσαι και μιλάς σαν άμυαλο παιδάκι… ΝΟΡΑ: Ίσως. Αλλ᾽ εσύ ούτε σκέφτεσαι, ούτε μιλάς σαν τον άντρα που θάθελα νάμαι πλάι του. Μόλις πέρασε ὁ πανικός σου –όχι γι᾽ αυτό που απειλούσε εμένα, αλλά για κείνο που θα πλάκωνε πάνω σε σένα-, κι όταν όλοι οι κίνδυνοι εξαφανίστηκαν, τότε άρχισες πάλι να μου φέρεσαι λες και δε συνέβη τίποτα – ούτε γάτα, ούτε ζημιά! Ξαφνικά, ως δια μαγείας έγινα ξανά η μικρή σου γαλιάντρα, η κούκλα σου, που θα την κράταγες στα χέρια σου με χίλιες προφυλάξεις, μη σου πάθη τίποτα και σπάση! (Σηκώνεται πάνω.) Τόρβαλντ, τώρα συνειδητοποιώ πως οχτώ χρόνια ζούσα μ᾽ έναν ξένο, και πως έκανα μαζί του τρία παιδιά – – Τρελλαίνομαι! Σκίζω τις σάρκες μου χίλια κομμάτια… [Από την εκρηκτική κορύφωση στο τέλος του έργου, με τη Νόρα να σπάη τις αλυσίδες του Γάμου…]