Το όνομά του είναι Αντουάν. Το όνομά της είναι Αυτή. Εκείνος είναι κοινοβουλευτικός συνεργάτης, εκείνη είναι χάκερ. Και οι δύο επέλεξαν ν’ αφιερώσουν τη ζωή τους σε μια πολιτική στράτευση, επίσημη ή παράνομη.Το μυθιστόρημα ξεκινά τον χειμώνα του 2019. Ο Αντουάν δεν ξέρει τι να κάνει με τη δυσπιστία, ή και με το μίσος που διαπιστώνει απέναντι στους επαγγελματίες πολιτικούς, και με τις επιπτώσεις που αρχίζει να έχει και πάνω του η κατάσταση αυτή. Για να ξεφύγει από την τεταμένη ατμόσφαιρα, ονειρεύεται να γράψει ένα μυθιστόρημα για τον Ισπανικό Εμφύλιο. Η Αυτή έχει μόλις γίνει μάρτυρας της σύλληψης του συντρόφου της, ο οποίος κατηγορείται για πειρατεία σε βάρος μιας εταιρείας παρακολούθησης. Ξέρει ότι παρακολουθείται και η ίδια, ίσως ν’ απειλείται κιόλας. Ο Αντουάν και η Αυτή θα συναντηθούν γύρω από ένα ερώτημα: Πώς συνεχίζεις τη μάχη όταν ο εχθρός μοιάζει ανίκητος;Σ᾽ αυτό το σημαντικό και επίκαιρο μυθιστόρημα γύρω από την ιδέα της στράτευσης η Αλίς Ζενιτέρ σκηνοθετεί μια γενιά απέναντι σ’ έναν κόσμο βίαιο και ασθμαίνοντα, μια γενιά που προσπαθεί, με φτωχά μέσα αλλά και μεταδοτική επιμονή, ν’ αναδιατάξει το περίγραμμά του. Η συγγραφέας καταπιάνεται τολμηρά με τις υπερσύγχρονες υπάρξεις μας, τις οποίες μεταμορφώνει σε ισάριθμες εξιστορήσεις σχετικά με το τι σημαίνει σήμερα να κάνεις πολιτική.Η Αλίς Ζενιτέρ γεννήθηκε το 1986.Έχει εκδώσει πέντε μυθιστορήματα, με κυριότερα τα Sombre dimanche (2013, Βραβείο Livre Inter), Juste avant l’oubli (2014, Βραβείο Renaudot des lycéens) και L’Art de perdre (2017· ελλ. έκδ.: Η τέχνη της απώλειας, Αθήνα: Πόλις, 2019, Λογοτεχνικό Βραβείο της εφημερίδας Le Monde και Βραβείο Goncourt des lycéens). Είναι επίσης θεατρική συγγραφέας και σκηνοθέτρια.

Ο Τζόναθαν Κόου, στο βιβλίο αυτό, εστιάζει τη ματιά του στις ανθρώπινες σχέσεις, γράφοντας ένα δυνατό, συγκινητικό, υποβλητικό και μελαγχολικό μυθιστόρημα που κυριαρχείται από γυναικείες φωνές και αποτυπώνει με εξαιρετικό τρόπο την πορεία μιας οικογένειας κατά το δεύτερο ήμισυ του εικοστού αιώνα.Μια ηλικιωμένη κυρία αποφασίζει, πριν πεθάνει, να καταγράψει σε μαγνητόφωνο, όχι μόνο τη δική της ιστορία, αλλά και την ιστορία ενός τυφλού κοριτσιού που εμφανίστηκε ξαφνικά στο πάρτι των πεντηκοστών της γενεθλίων πριν από πολλά πολλά χρόνια.Περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια είκοσι ξεθωριασμένες φωτογραφίες που δεν απεικονίζουν κάτι το ιδιαίτερο: ένα τροχόσπιτο, ένα πικνίκ, ένα σπίτι στα προάστια… Πόσες, όμως απογοητεύσεις και ματαιώσεις μπορεί να κρύβει ένα αποτυπωμένο χαμόγελο ή ένα εορταστικό ενσταντανέ; Προχωρώντας από φωτογραφία σε φωτογραφία, αποκαλύπτεται μια οικογενειακή ζωή γεμάτη μυστήριο. Είναι η ιστορία τριών γενεών, σημαδεμένων από παιδικά χρόνια δίχως αγάπη, εγκλωβισμένων στην ίδια τραγική μοίρα, καθώς το φορτίο του πόνου μεταφέρεται αδιάλειπτα από μητέρα σε κόρη.

Πολυάριθμες σκηνές μοιάζει να βγήκαν από τα σκοτάδια.Βλέπει κάλλος στην έκφραση του φόβου.Μήπως δεν είναι και η ίδια φοβισμένη ακατάπαυστα;Ακόμη κι όταν βαδίζει, μιλά, ανασαίνει.Της απαγορεύουν την πρόσβαση στα πάρκα και στα δημόσια κολυμβητήρια.Ολόκληρη η πόλη της είναι ένα πεδίο μάχης.Μια φυλακή για το αίμα της.Το μυθιστόρημα αφηγείται τη ζωή της Σαρλότ Σαλομόν, μιας ζωγράφου που δολοφονήθηκε –είκοσι έξι ετών έγκυος– στο Άουσβιτς. Αφηγείται επίσης, στιγμή στιγμή, τη δεκαετία του ’30 στο Βερολίνο και τη δηλητηριώδη διείσδυση του ολοκληρωτισμού στην καθημερινή ζωή όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων.Μετά την παιδική της ηλικία στο Βερολίνο, που σημαδεύτηκε από μια οικογενειακή τραγωδία, η Σαρλότ αποκλείεται σταδιακά απ’ όλες τις εκδηλώσεις της γερμανικής κοινωνίας. Ζει ένα καταιγιστικό ερωτικό πάθος, πριν αναγκαστεί να τα εγκαταλείψει όλα για να βρει καταφύγιο στη Γαλλία. Στην εξορία ξεκινάει ένα αυτοβιογραφικό ζωγραφικό έργο, συγκλονιστικό στη νεωτερικότητά του. Καθώς γνωρίζει ότι κινδυνεύει, το εμπιστεύεται στον γιατρό της, λέγοντάς του «είναι όλη μου η ζωή». Πορτραίτο μιας εξαιρετικής γυναίκας, ιστόρηση μιας τραγικής μοίρας, η Σαρλότ είναι επίσης η αφήγηση μιας αναζήτησης. Της προσωπικής αναζήτησης του Νταβίντ Φοενκινός, που δουλεύει σχεδόν υπνοβατώντας, στοιχειωμένος από τη ζωγράφο εδώ και χρόνια.           Η Σαρλότ είναι το δέκατο τρίτο μυθιστόρημα του Νταβίντ Φοενκινός. Απέσπασε τα βραβεία Renaudot και Goncourt des Lycéens, ενώ ετοιμάζεται και η κινηματογραφική του διασκευή. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε σαράντα γλώσσες.