Η Νούριτ Ίσκαρ, πρώην επιτυχημένη συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων στα όρια της κρίσης της μέσης ηλικίας, αναλαμβάνει να καλύψει για μια εφημερίδα το χρονικό της έρευνας της δολοφονίας ενός πλούσιου επιχειρηματία, σε ένα από τα ακριβότερα ιδιωτικά προάστια του Μπουένος Άιρες. Μαζί με τον νεαρό δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ, τον παλαίμαχο Χάιμε Μπρένα και υπό την εποπτεία του διευθυντή της εφημερίδας και πρώην εραστή της, η Νούριτ θα ανακαλύψει μια δολοφονική πυραμίδα που ακόμη χτίζεται, θα συλλογιστεί τον θάνατο και τον έρωτα, θα κοιτάξει το πέρασμα του χρόνου πάνω της, θα αμφισβητήσει τον εαυτό της αλλά και κάθε είδους εξουσία γύρω της, θα αναρωτηθεί για το νόημα της αλήθειας και για «τον τρόπο που η ζωή της κάθε μέρας, το καθημερινό, ακόμα και το μπανάλ, μπλέκεται με το έγκλημα σ’ ένα χαρμάνι, που αφαιρεί τη δραματικότητα του τρόμου και κάνει τρομαχτικό το καθημερινό».

Η Μπιέρνσταντ είναι μια υποβαθμισμένη επαρχιακή πόλη με υψηλό ποσοστό ανεργίας. Οι κάτοικοί της τρέφουν ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον όταν η εφηβική ομάδα χόκεϊ επί πάγου προκρίνεται στον ημιτελικό του εθνικού πρωταθλήματος. Τα όνειρα όλων στηρίζονται σε μια χούφτα εφήβους.Το φορτίο είναι βαρύ για τον κορυφαίο δεκαεφτάχρονο παίκτη της ομάδας και ο ημιτελικός δρα σαν καταλύτης για μία βίαιη πράξη του με θύμα ένα νεαρό κορίτσι. Η ζωή στην Μπιέρνσταντ αναστατώνεται. Αργά ή γρήγορα, οι οικογένειες, ο αθλητικός σύλλογος και όλοι οι κάτοικοι καλούνται να πάρουν θέση.Το πρώτο μέρος της τριλογίας του Φρέντρικ Μπάκμαν ΜΠΙΕΡΝΣΤΑΝΤ είναι ένα μυθιστόρημα για τα συναισθήματα και τα πάθη που προκαλεί ένα ομαδικό άθλημα και την αρρενωπότητα. Για τον αγώνα που κάνει μια έφηβη να σταθεί στα πόδια της ύστερα από ένα τραυματικό για εκείνη γεγονός. Μια διεισδυτική ματιά στο πόσο αλληλένδετη είναι η ζωή όλων σε μια κοινότητα και πόσο δυσβάσταχτο είναι να επωμιζόμαστε τα όνειρα των άλλων.«Αναμφίβολα το αριστούργημα του Fredrik Backman».NEW YORK JOURNAL OF BOOKS

Με αφορμή την ιστορία τριών γενεών της οικογένειας Φαίμελ, αρχιτεκτόνων σε μια πόλη της Ρηνανίας, ο Χάινριχ Μπελ βιογραφεί την ίδια τη Γερμανία. Το Μπιλιάρδο στις εννιάμισι, που κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1959 γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία, παρουσιάζει σε μια αριστοτεχνική σύνθεση τη μεγάλη εικόνα της γερμανικής «πραγματικότητας» κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στην περίοδο του ναζισμού και στις ύστερες επιβιώσεις του. Οι Φαίμελ, δημιουργοί όσο και καταστροφείς, αντιπροσωπεύουν με τη διττή τους αυτή υπόσταση μια θεμελιώδη αντίθεση, που ο Μπελ την ερμηνεύει μέσω των συμβολισμών του «αμνού» και του «βούβαλου»: τη σύγκρουση ανάμεσα στο άτομο με την ακηδεμόνευτη και ελεύθερη σκέψη, από τη μια, και τους καιροσκόπους «πολλούς» που ασκούν ή έστω αποδέχονται τη βία, από την άλλη.* * *Θαρραλέα και νηφάλια περιγραφή της μοίρας της Γερμανίας από έναν Γερμανό, μαρτυρία και ομολογία υπέρ του «αμνού», μια οιονεί μυστικιστική έκθεση πενήντα χρόνων ιστορίας, είναι αναμφισβήτητα το μείζον έργο του Χάινριχ Μπελ. (Luc Estang)Τολμηρό και υπνωτιστικό… ένας εκτενής μονόλογος πάνω στη μνήμη και στις αστήρικτες ελπίδες. (The Wall Street Journal)Ο Μπελ ξέρει τέλειο σημάδι: τα βέλη του είναι αιχμηρά, τα φτερά του λεία, οι στόχοι αμέτρητοι. (The New York Times) Το έργο του φτάνει στο υψηλότερο επίπεδο δημιουργικής πρωτοτυπίας και υφολογικής τελειότητας. (The Daily Telegraph) Ο ισχυρισμός ότι ο Μπελ είναι ο αληθινός διάδοχος του Τόμας Μαν μπορεί να στηριχτεί απόλυτα στο μυθιστόρημα Μπιλιάρδο στις εννιάμισι. (The Scotsman) * * *Ο Χάινριχ Μπελ γεννήθηκε το 1917 στην Κολωνία και πέθανε το 1985 στο Μπόρνχαϊμ-Μέρτεν. Χάρη στις λογοτεχνικές του αρετές, καθιερώθηκε πολύ γρήγορα ως ένας από τους πιο αναγνωρισμένους Γερμανούς συγγραφείς. Τιμήθηκε με τα βραβεία Μπύχνερ (1967) και Νόμπελ (1972).                Το Μπιλιάρδο στις εννιάμισι μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1965, σε σκηνοθεσία Jean-Marie Straub και Danièle Huillet.φωτογραφία εξωφύλλου: © Constantinos Pittas

Αν πιστέψουμε τους κατοίκους της υπόλοιπης Γαλλίας, στη Νίκαια βρίσκουμε ήλιο, θάλασσα, τουρίστες, συνταξιούχους και φασίστες. Συναντάμε όμως και την Ντιου Μποκανέρα. Πενηντάρα, χωρίς παιδιά, αγαπά τον καφέ και πάσχει από αϋπνίες. Είναι ιδιωτική ντετέκτιβ και φορά αρβύλες, είναι αστεία και θαρραλέα, με μια δόση μελαγχολίας. Μια μέρα, ένας άντρας με αγγελική μορφή τής ζητά να ερευνήσει τον θάνατο του συντρόφου του. Λίγες μέρες μετά, δολοφονείται και ο ίδιος. Η Ντιου Μποκανέρα θα κάνει άνω-κάτω την πόλη για να ανακαλύψει τον ένοχο. Μια πόλη πλουσίων σε πλήρη ανοικοδόμηση, με μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και βαθιές κοινωνικές αντιθέσεις, όπου οι γκέι, οι φτωχοί και οι μετανάστες, παρά τις μορφές αλληλεγγύης που αναπτύσσονται, έρχονται αντιμέτωποι με την καχυποψία και την εχθρότητα.

Απρίλιος, 1995. Ο εικοσιτετράχρονος, πρόσφατα παντρεµένος, Αρσίµ είναι φοιτητής στο Πανεπιστήµιο της Πρίστινα, στο Κοσσυφοπέδιο, και κρατά χαµηλούς τόνους προκειµένου να πάρει το πτυχίο του σε µιαν εποχή κι έναν τόπο βαθιά εχθρικό προς τους Αλβανούς. Μια µέρα γνωρίζει σ’ ένα καφέ τον Σέρβο Μίλος και η ζωή και των δύο αλλάζει δραµατικά. Στις µέρες που ακολουθούν η γυναίκα του Αρσίµ τού ανακοινώνει την πρώτη της εγκυµοσύνη κι ο ίδιος ξεκινά µια κρυφή ζωή.Μπόλλα είναι το όνοµα ενός τέρατος της αλβανικής µυθολογίας µε µορφή ερπετού και γύρω από αυτό ο Στάτοβτσι στήνει αριστοτεχνικά ένα µυθιστόρηµα ανελέητου πάθους, καταδικασµένου σε συντριβή.«Μια καταιγιστική ιστορία πάθους και ξεριζωµού, συµφωνία σε, σπαραχτική, µι ελάσσονα. Ο Στάτοβτσι είναι εκπληκτικός!» Publishers Weekly«Σύγχρονη σαιξπηρική µπαλάντα!» Kansan Uutiset, Φινλανδία«Το Μπόλλα είναι ένα εκπληκτικό και συγκινητικό µυθιστόρηµα µε εξαιρετική εκφραστική δύναµη. Είναι µια ιστορία για την απώλεια, την ωµότητα, ακόµη και την απουσία νοήµατος της ζωής, για την ανθρώπινη ελαφρότητα, αλλά και για την πίστη και την αγάπη, µε φόντο τα ταραγµένα Βαλκάνια». Επιτροπή Βραβείου Finlandia«Ελάχιστοι συγγραφείς σήµερα γράφουν τόσο ανάγλυφα για τον φόβο όπως ο Παϊτίµ Στάτοβτσι. Για τον Αρσίµ, τον Αλβανό ήρωα του Μπόλλα, ο φόβος δεν είναι ένα αίσθηµα που διαπερνά το νευρικό του σύστηµα, είναι το ίδιο του το είναι. Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων, λέει ο Αρσίµ, αυτοί που δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν κι αυτοί που πρέπει να φοβούνται για τα πάντα. Ο ίδιος ανήκει στους δεύτερους…» The Guardian«Εκπληκτικό επίτευγµα ενός µεγάλου ταλέντου». New York Times«Το Μπόλλα είναι µια σκληρή απεικόνιση, που δε γλιστρά ούτε προς τον µηδενισµό ούτε προς την αποθέωση της βίας. Αντίθετα, διεκδικεί σθεναρά και αδιάκοπα οτιδήποτε θα µπορούσε να κάνει την πραγµατικότητα να είναι αλλιώς». The Times

Στο Βελιγράδι μια νέα χιλιετία έχει μόλις αρχίσει. Ωστόσο οι φοβερές συνέπειες της αιματηρής διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας επισκιάζουν ακόμα τις ζωές των ανθρώπων. Οι περισσότεροι παλεύουν με το αγωνιώδες ερώτημα: να μείνουμε ή να φύγουμε; Ο Μάρκο Καπετάνοβιτς, ένας μάλλον αποτυχημένος συγγραφέας, επισκέπτεται στην Αυστρία τον πατέρα του, τον μυστηριώδη Μίλιαν, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τον γιο του πριν από αρκετά χρόνια. Η Μάριγια, η σύντροφος του Μάρκο, μια καλλιτέχνιδα της καθημερινότητας, προτιμά να αφήνεται στη ροή των πραγμάτων. Η φίλη της Μάριγια, η Κριστίνα, μετανάστρια στις ΗΠΑ, προσπαθεί να χαράξει μια καινούργια πορεία. Και οι τρεις, κατά τύχη, θα βρεθούν την ίδια στιγμή στη Βιέννη. Η διασταύρωση αυτή αποδεικνύεται κρίσιμη. Ο Ντράγκαν Βέλικιτς, ένας λογοτεχνικός μάστορας στο μεταίχμιο Κεντρικής Ευρώπης και Βαλκανίων, αφηγείται θαυμάσια την ιστορία μιας γενιάς που βίωσε την αποσύνθεση μιας χώρας και καλείται να αναπροσανατολιστεί μέσα στον κόσμο. Οικογένειες και κοινωνίες, έρωτες και απώλειες, τραύματα και πεπρωμένα με φόντο τις αναταράξεις μιας ολόκληρης εποχής. Το Μποναβία ανήκει στα σημαντικότερα ευρωπαϊκά μυθιστορήματα των τελευταίων ετών. «Τα μυθιστορήματα και τα δοκίμια του Ντράγκαν Βέλικιτς αντανακλούν με μια ξεχωριστή ποιητική ένταση τη μελαγχολική πολυπολιτισμική ατμόσφαιρα της Κεντρικής Ευρώπης, ζώνη στην οποία ανήκει πνευματικά και ο ίδιος ο συγγραφέας».Κλάουντιο Μάγκρις «Η δική του λογοτεχνία ακολουθεί τα ίχνη δύο σπουδαίων οικουμενικών συγγραφέων που άνοιξαν τον δρόμο κατά τον προηγούμενο αιώνα μέσα από την καρδιά της Ευρώπης – του Ίβο Άντριτς και του Ντανίλο Κις».Μερθέδες Μονμάνι «Το Μποναβία (που, παρεμπιπτόντως, σημαίνει “καλό δρόμο”) είναι μια ιστορία για τις αναχωρήσεις, για τον πόλεμο στον οποίο δεν συμμετείχαμε, για τις συνέπειες της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, γεγονός που σήμερα προκαλεί σε όλους ντροπή, για τις μοίρες εκείνων που βλέπουν τη λύτρωση στην απόφαση να μείνουν ή να φύγουν όσο μακρύτερα γίνεται από τα “πάτρια εδάφη”, την “εστία”, την “προγονική περιουσία”. Αριστοτεχνικά γραμμένο βιβλίο, αποτελεί ταυτόχρονα και το πιο προσωπικό μυθιστόρημα ενός από τους πλέον μεταφρασμένους σύγχρονους συγγραφείς μας, που έχει λάβει τα υψηλότερα λογοτεχνικά βραβεία της Σερβίας».Σέρτζαν Β. Τέσιν «Ο Ντράγκαν Βέλικιτς κατάφερε με το Μποναβία να δημιουργήσει ένα μεγάλο ευρωπαϊκό μυθιστόρημα».Die Presse