Ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας σε νέα μετάφραση.Κουαουναγουάκ, Μεξικό, Ημέρα των Νεκρών. O Τζέφρι Φέρμιν, πρώην πρόξενος, πρώην σύζυγος, αλκοολικός και πλέον κατεστραμμένος, περνά την τελευταία του μέρα βυθιζόμενος ολοένα και περισσότερο στο μεσκάλ.Καθώς η μέρα αργοκυλά, καθίσταται προφανές ότι πρέπει να πεθάνει – είναι η μόνη διαφυγή από έναν κόσμο που δεν τον καταλαβαίνει.Η ιστορία του, η εικόνα της επώδυνης ανόδου προς τον Γολγοθά, αποτέλεσε προφητικό βιβλίο για μια ολόκληρη γενιά.Με βάση το υλικό μου ήθελα να δημιουργήσω ένα τζαμάρισμα, ένα ποίημα, ένα τραγούδι, μια τραγωδία, μια κωμωδία, μια φάρσα. Είναι επιφανειακό, βαθύ, διασκεδαστικό, βαρετό, ανάλογα με το γούστο του καθενός. Είναι μια προφητεία, μια πολιτική προειδοποίηση, ένα κρυπτογράφημα, μια τρελή ταινία, ένας παραλογισμός, μια γραφή στον τοίχο. Μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος μηχανής – κι αυτή η μηχανή λειτουργεί, σας διαβεβαιώνω, γιατί το ανακάλυψα με μεγάλο προσωπικό κόστος. Και, σε περίπτωση που θεωρήσετε ότι έχω δημιουργήσει οτιδήποτε άλλο εκτός από μυθιστόρημα, θα σας απαντήσω ότι, σε τελευταία ανάλυση, είναι το πραγματικό μυθιστόρημα που είχα την πρόθεση να γράψω, και μάλιστα ένα αναθεματισμένα σοβαρό μυθιστόρημα.Malcolm LowryΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣΘα συναντήσετε το Κάτω από το ηφαίστειο του Malcolm Lowry σε πολλές λίστες με τα καλύτερα βιβλία όλων των εποχών. Θεωρείται πλέον δικαίως κλασικό.The GuardianΈνα από τα κορυφαία μυθιστορήματα του εικοστού αιώνα.The New York Times

Ο Χανς Γκίμπενρατ μεγαλώνει ξένοιαστος σ’ ένα ήσυχο χωριό στον Μέλανα Δρυμό. Όταν όμως διαφαίνεται η εξαιρετική κλίση του στα γράμματα, ολόκληρη η κοινότητα τον σπρώχνει με καμάρι στον δρόμο της αυστηρής μελέτης και των εξοντωτικών εξετάσεων. Ο Χανς ακολουθεί πειθαρχημένα αυτόν τον δρόμο και καταφέρνει να εισαχθεί στην Εκκλησιαστική Σχολή του Μάουλμπρον, όπου κάθε επιτυχία ανταμείβεται με ακόμη περισσότερες υποχρεώσεις. Η φιλία του με τον συμμαθητή του τον Χέρμαν, ένα ελεύθερο πνεύμα, είναι η μόνη του παρηγοριά. Αλλά στο τέλος ο Χανς λυγίζει κάτω από τον τροχό…

Ο νομπελίστας Hermann Hesse γράφει, βασισμένος στις δικές του μαθητικές εμπειρίες, ένα παντοτινά επίκαιρο βιβλίο για την εξεγερμένη εφηβεία, την τραγική αποτυχία μιας άκαμπτης εκπαίδευσης και την τυραννία που μας ασκούν τα όνειρα των άλλων…

Ο λεκές ξεπρόβαλλε από τη μασχάλη κι άνοιγε σαν στόμα. Μια βαθυκόκκινη κραυγή που νότιζε το γαριασμένο μπλουζάκι, δώρο για τα γενέθλιά του προκαταβολικά. Την επομένη θα γινόταν δώδεκα χρονών.«Του άρεσε να κυκλοφορεί ωραίος», θα πει η αδερφή του στο ρεπόρτερ. Ο κραδασμός από τον πυροβολισμό του ντουφεκιού τον έριξε προς τα πίσω, σπρώχνοντάς τον πάνω στην άκρη του τοιχίου μιας δεξαμενής νερού. […] Το κόκκινο στη μασχάλη άπλωνε, άνοιγε διάπλατα κάτω από τον πορτοκαλογάλαζο ουρανό της Θαυμαστής Πόλης. Το κεφάλι, γερμένο στο πλάι, θα μπορούσε ακόμα και να απολαμβάνει τη θέα, που από εκεί, από την κορυφή του λόφου, ήταν «και γαμώ τις φάσεις», όπως κι εκείνος συνήθιζε να λέει.Δεκαέξι καθημερινές ιστορίες από το Ρίο ντε Ζανέιρο, το βουβό (;) εμφανή πολυπρόσωπο ήρωα του βιβλίου. Χωρίς μουλάτες και μπαλαδόρους, δίχως σάμπα και καρναβάλι. Ιστορίες για πολλούς απόκληρους, κάποιους κουτσοβολεμένους, ελάχιστους προνομιούχους. Θέμα η καθημερινότητα: στα ρετιρέ της Κοπακαμπάνα, στη φαβέλα, στο άσυλο, στον δρόμο. Συχνά και ο καθημερινός θάνατος, η δολοφονία, η αυτοκτονία. Φόντο ο βουβός πόνος, η καλυμμένη βία και η διακριτική τρυφερότητα. Ιστορίες από την εφημερίδα, την τηλεόραση, την γειτόνισσα. Αληθινές και κοινότοπες, εξωπραγματικές και πικρά ειρωνικές. Σαν τη ζωή την ίδια. Θυμίζουν stand up comedy. Ή μάλλον stand up tragedy!