[…] Ήδη πριν από τέσσερα χρόνια “Η επέκταση του πεδίου της πάλης“ ήταν κάτι παραπάνω από μία υπόσχεση. Το μυθιστορηματικό ταλέντο του Ουέλμπεκ δεν κοιτάζει απλά τον κόσμο. Τον διαπερνάει. Τον αναποδογυρίζει. Συσχετίζοντας πράγματα εκ πρώτης όψεως παράταιρα, φέρνει στο φως πλευρές τις οποίες ο γυμνός οφθαλμός αδυνατεί να συλλάβει και που οι εντεταλμένοι περί τα ανθρώπινα επιστήμονες (κοινωνιολόγοι και τα ρέστα) αγνοούν. Για παράδειγμα, το κύριο μέρος της Επέκτασης του πεδίου της πάλης είναι μια ενδελεχής υπαρξιακή έρευνα της περίφημης σεξουαλικής απελευθέρωσης, σε συνθήκες άγριου καπιταλισμού. Όπου αποδεικνύεται περίτρανα, με πολύ χιούμορ και άλλη τόση πίκρα, ότι οι ίδιοι νόμοι διέπουν τα δύο φαινόμενα, ότι ο όχλος χαχανίζει και βαυκαλίζεται με απελευθερώσεις και ατέλειωτες ηδονές και ενώ τη λεία τη νέμονται όλο και λιγότεροι, του όχλου δεν του μένουν, στην ουσία, παρά οι ερεθιστικές εικόνες, ο αυνανισμός και η ψυχανάλυση. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Τοποθετημένη στο σήμερα, η Επιστροφή του βαρόνου Βένκχαϊμ αφη­γείται την ιστορία του βαρόνου Μπέλα Βένκχαϊμ (ενός ήρωα που θυ­μίζει τον πρίγκιπα Μίσκιν), ο οποίος αποφασίζει, στο τέλος της ζωής του, να επιστρέψει στη γενέτειρά του στην ουγγρική επαρχία. Δραπετεύοντας από το Μπουένος Άιρες, για να μην αναγκαστεί να πληρώσει τα υπέρογκα χρέη του στα καζίνα της πόλης, όπου ζού­σε εξόριστος, ελπίζει να συναντηθεί και πάλι με τη Μάρικα, την αγα­πημένη του από τα μαθητικά του χρόνια. Στην πατρίδα του πια, βρί­σκει μια πόλη γεμάτη κομπιναδόρους και πολιτικάντηδες, όπου βα­σιλεύει η μιζέρια και ο παραλογισμός. Στο μεταξύ, ο κύριος Καθη­γητής –ένας διεθνούς φήμης επιστήμονας που μελετά τα βρύα και ζει σε ένα αλλόκοτο παράπηγμα, σαν ησυχαστήριο, σε μια ακατοί­κητη περιοχή έξω απ’ την πόλη– παραληρεί ακατάπαυστα και προ­σπαθεί επίμονα να αποκτήσει ανοσία απέναντι στις ίδιες του τις σκέ­ψεις. Μέσω μιας συναρπαστικής πλοκής, με τον θάνατο και την άβυσσο να καραδοκούν, η έσχατη καταδίκη έρχεται να συντρίψει τους ανυποψίαστους κατοίκους της πόλης.Η Επιστροφή του βαρόνου Βένκχαϊμ είναι ο ιδανικός ακρογωνιαίος λίθος της τετραλογίας του Κρασναχορ­κάι, ενός από τα κορυφαία επιτεύγματα της σύγχρονης λογοτεχνίας. Τώρα είναι η καταλληλότερη στιγμή να εντάξουμε πλέον τον συγγραφέα ανάμεσα στους σπουδαιότερους εν ζωή λογοτέχνες. Ένα μυθιστόρημα του Κρασ­ναχορκάι μπορεί να μοιάζει με άβυσσο, αλλά είναι μια άβυσσος που κάτι γόνιμο αναβλύζει από τα βάθη της. TheParisReview Ο Λάσλο Κρασναχορκάι γεννήθηκε το 1954 στην πόλη Gyula της Ουγγαρίας. Σπούδασε νομικά και φιλολογία στα Πανεπιστήμια του Ζέγκεντ και της Βουδαπέστης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ούγγρους συγγραφείς, ο οποίος υπηρετεί πιστά μια λογοτεχνία φιλόδοξη και απαιτητική. Έχει τιμηθεί με πολ­λά βραβεία (ανάμεσά τους το βραβείο Kossuth, που αποτελεί τη σημαντικότερη διάκριση της Ουγγαρίας, και το γερμανικό βραβείο Bestenliste-Prize). Το 2015 τιμήθηκε με το The Man Booker International Prize. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά, τα ιταλικά, τα πολωνικά, τα τσέχι­κα, τα βουλγάρικα, τα εβραϊκά, τα ιαπωνικά και τώρα και στα ελληνικά. Δύο βιβλία του Λάσλο Κρασναχορκάι (Το τανγκό του Σατανά και Η μελαγχολία της αντίστασης) έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον φίλο του σκη­νοθέτη Μπέλα Ταρ, για τον οποίο έχει γράψει και πρωτότυπα σενάρια.Από τις εκδόσεις Πόλις κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: Το τανγκό του Σατανά, Η μελαγχολία της αντίστασης, Πόλεμος και πόλεμος και H Σέιομπο πέρασε από εκεί κάτω.***φωτογραφία εξωφύλλου:  © Lenke Szilagyi