Ο Τζον Γκράιμς, ένας ευαίσθητος και χαρισματικός έφηβος, μεγαλώνει στο Χάρλεμ. Η οικογένειά του τον προετοιμάζει για να γίνει ιεροκήρυκας. Τη νύχτα των γενεθλίων του, όμως, όταν κλείνει τα δεκατέσσερα, θα βιώσει μια πρωτοφανούς έντασης ηθική και πνευματική κρίση. Θέλει να ορίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αλλά ένας νέος που προέρχεται από ένα τόσο βαθιά θρησκευόμενο περιβάλλον έχει δικαίωμα επιλογής; Και ακόμα περισσότερο, πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι ένας νεαρός μαύρος αμερικανός, τη δεκαετία του ’30; Σε αυτό το πρώτο του μυθιστόρημα –ένα από τα κλασικά κείμενα, όχι μόνο της αμερικανικής, αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, βιβλίο που επηρέασε αποφασιστικά συγγραφείς όπως η Τόνι Μόρισον και η Maya Angelou– ο Τζέιμς Μπόλντουιν μεταπλάθει προσωπικές του εμπειρίες από τα νεανικά του χρόνια στη Νέα Υόρκη της Μεγάλης Ύφεσης και αφηγείται, με σπαρακτική ειλικρίνεια, μια πολυεπίπεδη ιστορία βίαιης αλλά και λυτρωτικής ενηλικίωσης, που συνυφαίνεται αριστοτεχνικά με τη συλλογική οδύσσεια των μαύρων της Αμερικής, τη βαθιά και περίπλοκη σχέση τους με τη θρησκεία και τον αδιάκοπο αγώνα τους ενάντια στην αδικία, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό.

Κάιρο, 2011. Στo πλαίσιo της Αραβικής Άνοιξης, η Αίγυπτος φλέγεται από µια πρωτόγνωρη επανάσταση ενάντια στο καθεστώς του προέδρου Μουµπάρακ. Μέσα στη λαίλαπα των συνταρακτικών γεγονότων της πλατείας Ταχρίρ, η Άσµα και ο Μάζεν, που γνωρίστηκαν σε πολιτική συνέλευση, ζουν τις πρώτες στιγµές του έρωτά τους. Στο ίδιο σηµείο βρίσκεται κι ένα άλλο ζευγάρι, ο Χαλέντ και η Ντάνια, φοιτητές της ιατρικής που προσφέρουν τη βοήθειά τους στους τραυµατίες της αιµατηρής εξέγερσης. Εκείνος είναι γιος ενός απλού σοφέρ, εκείνη η κόρη του στρατηγού Αλουάνι, που ηγείται της Υπηρεσίας Πληροφοριών. Σε κάποιο από τα κτίρια γύρω από την πλατεία, ο Άσραφ, µεσήλικας αστός, κόπτης στο θρήσκευµα και ηθοποιός που δεν κατάφερε να κάνει µεγάλη καριέρα, παρακολουθεί τα γεγονότα από το παράθυρό του, µαζί µε την Άκραµ, την υπηρέτριά του, µε την οποία ζει έναν µεγάλο έρωτα που θα ταράξει τα βαλτωµένα νερά του γάµου. Η απρόσµενη συνάντησή του µε την επαναστάτρια Άσµα θα τον κάνει να υποστηρίξει µε πάθος και την επανάσταση. Εκεί κοντά βρίσκεται κι ο Ισσάµ, πρώην κοµµουνιστής, χωρίς αυταπάτες, θύµα της φιλόδοξης γυναίκας του Νουρχάν, τηλεπαρουσιάστριας που είναι έτοιµη να κάνει τα πάντα για να αναρριχηθεί και να γίνει σύµβολο του συντηρητικού Ισλάµ, στηρίζοντας το απολυταρχικό καθεστώς µε τις εκποµπές της και επηρεάζοντας την κοινή γνώµη.Τα πρόσωπα που συνθέτουν τη µεγάλη τοιχογραφία του νέου µυθιστορήµατος του Αλ-Ασουάνι ενσαρκώνουν τις διαφορετικές όψεις αυτής της επανάστασης που σηµάδεψε την Αίγυπτο: ελπίδα, πόθος, όνειρα και επιθυµίες, υποκρισία, καταπίεση, προδοσία… Η κοφτερή αφήγηση του Ασουάνι δε διστάζει να ξεσκεπάσει την ανείπωτη θηριωδία και τις απάνθρωπες πρακτικές µιας «δήθεν δηµοκρατίας», που καταπατά µε τον χειρότερο τρόπο τα ανθρώπινα δικαιώµατα και την ίδια την αξία της ζωής.Η έκδοση της “Ανεκπλήρωτης δηµοκρατίας” είναι απαγορευµένη στην Αίγυπτο, καθώς και στις περισσότερες χώρες του αραβικού κόσµου.

Ο καθηγητής γλωσσολογίας Ντέσμοντ Μπέιτς συνταξιοδοτείται πρόωρα εξαιτίας της επιδεινούμενης βαρηκοΐας του. Ταυτόχρονα η γυναίκα του περνάει μια δεύτερη νεότητα, ενώ η υγεία του επίσης βαρήκοου πατέρα του πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Ντέσμοντ γνωρίζει την Άλεξ, μια γοητευτική φοιτήτρια που του ζητάει την βοήθειά του για τη διατριβή της, η οποία αφορά την ανάλυση λόγου των σημειωμάτων αυτοκτονίας. Κι αυτός προσφέρεται να τη βοηθήσει, χωρίς να ξέρει τι τον περιμένει. Σε αυτό το μυθιστόρημα ο Λοτζ γράφει με χιούμορ που τσακίζει κόκαλα για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη σεξουαλική ζωή στη μέση ηλικία, τις ελπίδες και τις ματαιώσεις, τη φθορά και τον θάνατο.
«Νοσταλγούσε τον ρυθμό της ακαδημαϊκής χρονιάς όπως ένας χωρικός θα νοσταλγούσε την εναλλαγή των εποχών αν έπαυε ξαφνικά να υπάρχει και ανακάλυψε επίσης ότι νοσταλγούσε ακόμα και τη δομή της ακαδημαϊκής εβδομάδας, την ημερήσια διάταξη της ανάθεσης εργασιών, την επίβλεψη των μεταπτυχιακών φοιτητών, τη διόρθωση των δοκιμίων, τις συσκέψεις των επιτροπών, τις συνεντεύξεις και τις προθεσμίες για τη μια ή την άλλη αναφορά, δουλειές ρουτίνας που τον έκαναν να γκρινιάζει, η διεκπεραίωση των οποίων όμως, όσο ασήμαντες ή εφήμερες κι αν ήταν, πρόσφερε μια έστω χαμηλού επιπέδου ικανοποίηση και διασφάλιζε ότι ποτέ, μα ποτέ δεν θα ερχόσουν αντιμέτωπος με το ερώτημα: Πού να περιφέρω το σαρκίο μου σήμερα;»

`Ο Λένι είπε: `Πες πώς θα `ναι όταν θα `χουμε τη γη μας`.Ο Τζορτζ αφουγκραζόταν ν` ακούσει τους μακρινούς ήχους. Για μια στιγμή πήρε ύφος ανθρώπου πρακτικού και μεθοδικού. `Κοίτα πέρα απ` το ποτάμι, Λένι, και θα σου πω ώστε σχεδόν να το δεις`. Ο Λένι γύρισε το κεφάλι του και κοίταξε προς την αντίπερα όχθη της λίμνης και ψηλά προς τις σκοτεινιασμένες πλαγιές των Γκάμπιλαν. `Θα `χουμε λίγη γη` άρχισε ο Τζορτζ. Έβαλε το χέρι στην πλαϊνή του τσέπη κι έβγαλε το λούγκερ του Κάρλσον`.Στην Αμερική του μεσοπολέμου, του μεγάλου κραχ, ο γιγαντόσωμος κι απλοϊκός Λένι και ο μικρόσωμος κι έξυπνος Τζορτζ γυρνούν από τόπο σε τόπο, πλάνητες, αναζητώντας δουλειά. Ο Λένι δεν μπορεί να ξεχωρίσει το σωστό απ` το λάθος και του αρέσει ν` αγγίζει τα απαλά πράγματα – τη γούνα ενός ζώου, τα μαλλιά μιας κοπέλας. Οι δυο αταίριαστοι αλλά αχώριστοι φίλοι πιάνουν δουλειά σ` ένα αγρόκτημα, και εκεί, με αφορμή την όμορφη γυναίκα του μοχθηρού Κέρλι, που είναι ο γιος του αφεντικού, μια τραγωδία ξετυλίγεται.Το Άνθρωποι και ποντίκια είναι μια σκληρή μα και βαθιά ανθρώπινη ιστορία διαψευσμένων ονείρων. Από το 1937 που εκδόθηκε, έχει παρουσιαστεί πάμπολλες φορές στο θέατρο, έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, και θεωρείται από τα αναμφισβήτητα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Μια νέα γυναίκα επιχειρεί να ληστέψει μια τράπεζα. Για να γλιτώσει τη σύλληψη, μπαίνει σε ένα διαμέρισμα προς πώληση και κρατά ομήρους όσους είναι εκεί: την υπερενθουσιώδη μεσίτρια, ένα ζευγάρι συνταξιούχων που ανακαινίζει και πουλά διαμερίσματα για να καλύψει το κενό στον γάμο τους, δύο κοπέλες που διαφωνούν σε όλα, αλλά ετοιμάζονται να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί μαζί, μια κυνική διευθύντρια τράπεζας με τάσεις αυτοκτονίας, μια ηλικιωμένη που υποφέρει από μοναξιά. Η αστυνομία περικυκλώνει το διαμέρισμα και, ενώ η αγωνία κορυφώνεται, όμηροι, ληστής και αστυνομικοί αρχίζουν να έρχονται κοντά και ανακαλύπτουν ότι έχουν περισσότερα κοινά απ’ όσα θα μπορούσαν να φανταστούν.Το νέο βιβλίο του Φρέντρικ Μπάκμαν είναι ένα απρόβλεπτο, αισιόδοξο και με χιούμορ μυθιστόρημα για τη δύναμη της συγχώρεσης και της ελπίδας, που συγκινεί με την ευαισθησία και την ανθρωπιά του. «…Εξαιρετική γραφή και βαθιά κατανόηση όσων έχουν πραγματικά αξία στη ζωή… Ο Φρέντρικ Μπάκμαν είναι ένας από τους καλύτερους και πιο ενδιαφέροντες συγγραφείς παγκοσμίως… ένας λογοτεχνικός γίγαντας που ακόμα μεγαλώνει». WASHINGTON TIMES«Σε όλα τα μυθιστορήματα [του Μπάκμαν] είναι εμφανής η ικανότητά του να διατυπώνει αλήθειες για την ανθρώπινη φύση με μια λεπτότητα που συγκλονίζει». KIRKUS REVIEWS