Βιβλία

Πάντοτε με έτρωγε περιέργεια μεγάλη για το μυστήριο αυτό της προγιαγιάς μας και μια αμφιβολία για τη φύτρα μου την είχα σε όλη μου τη ζωή· τελευταία όμως, μετά και από το μοιραίο ναυάγιο, τον περασμένο Αύγουστο, τότε που τα ’φερε έτσι η ώρα η κακιά και μπατάραμε με κάλμα μπουνάτσα και έγινε ό,τι έγινε, μου μπήκανε ιδέες διάφορες μες στο κεφάλι μου και σιγά-σιγά, σαν άρχισα να συνέρχομαι κάπως από το σοκ, έπιασα, κρυφά από την Ελένη βεβαίως, για να μην καταλάβει ότι κάπως συνήλθα και πιάσει πάλι την γκρίνια της τη γνωστή για τα περιστέρια, να καταγράφω και να μελετώ τα μοιραία συμβάντα αλλά και την όλη πορεία μας την οικογενειακή μαζί με τα πουλιά, από τρεις γενιές πίσω ίσαμε σήμερα, μπας και βγάλω συμπέρασμα πιο ασφαλές από πού βαστά άραγε ακριβώς η δικιά μου η φύτρα. Tα ταχυδρομικά περιστέρια, μαντατοφόροι που διασχίζουν σύνορα χωρίς ελέγχους, φέρνουν χαμπέρια μαύρα ή χαρμόσυνα. Διανύουν αποστάσεις και εποχές, ασκημένα στην ελευθερία και στην επιστροφή. Γενιές περιστεριών και γενιές ανθρώπων σε παράλληλες πορείες, που τις καθορίζει η Ιστορία ή η σύμπτωση και τους αλλάζει τη φορά. Αυτές τις αξεδιάλυτες διαδρομές πασχίζει να ξεμπερδέψει ο ναυαγισμένος Ανέστης, για να βάλει το παρελθόν του σε τάξη και να αποφασίσει για το παρόν του. Μνημονεύει, για να επιβιώσει, ενός αιώνα ιστορίες από τη Μικρασία έως τη Μακεδονία και τη Μέση Ανατολή, ιστορίες του θαλασσινού νερού και του νησιωτικού αέρα. O Γιάννης Μακριδάκης γεννήθηκε το 1971 στη Xίο και σπούδασε Mαθηματικά. Το 1997 ίδρυσε το Kέντρο Xιακών Mελετών «Πελινναίο».Έχει εκδώσει ιστορικές αφηγήσεις, μυθιστορήματα και νουβέλες: Aνάμισης ντενεκές, μυθιστόρημα (Eστία 2008· μτφ. στα τουρκικά: Bir buçuk teneke, Şenocak, 2009), Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι· όλοι. Χιώτες πρόσφυγες και στρατιώτες στη Μέση Ανατολή. Αφηγήσεις 1941-1946, μαρτυρίες (Κέντρο Χιακών Μελετών «Πελινναίο» 2006, Εστία 2010), 10.516 μέρες: Iστορία της νεοελληνικής Xίου 1912-1940, ιστορικό αφήγημα (Κέντρο Χιακών Μελετών «Πελινναίο» 2007), Η δεξιά τσέπη του ράσου, νουβέλα (Εστία 2009· μτφ. στα γαλλικά: Au fond de la poche droite, Cambourakis, 2018), Ήλιος με δόντια, μυθιστόρημα (Εστία 2010), Λαγού μαλλί, νουβέλα (Εστία 2010), Η άλωση της Κωσταντίας, μυθιστόρημα (Εστία 2011· μτφ. στα γαλλικά: La chute de Constantia, Sabine Wespieser, 2015), Το ζουμί του πετεινού, νουβέλα (Εστία 2012), Του Θεού το μάτι, νουβέλα (Εστία 2013), Αντί Στεφάνου, νουβέλα (Εστία 2015), Η πρώτη φλέβα, νουβέλα (Εστία 2016), Όλα για καλό, μυθιστόρημα (Εστία 2017).Βιβλία του έχουν διασκευαστεί με επιτυχία για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρόδη Ρούφου Οι Γραικύλοι είναι ένα «μυθιστόρημα μέσα στο χρόνο», όπως το έχει χαρακτηρίσει ο Μάριο Βίττι, άμεσα συνδεδεμένο με την αρχαιογνωσία του συγγραφέα.Ο Ρούφος, χρησιμοποιώντας ιστορικές πηγές από αρχαίους και νεότερους ιστορικούς, αναβιώνει τα γεγονότα της Αθήνας των ετών 87-86 π.Χ., εποχή των μιθριδατικών πολέμων της Ρώμης, κατά την οποία συντελείται μια αντιρωμαϊκή επανάσταση στην Αθήνα· επανάσταση που φέρνει στην εξουσία σοφιστές και φιλοσόφους. Το εφήμερο αυτό γεγονός τελειώνει με την εκπόρθηση της Αθήνας από τον Ρωμαίο στρατηγό Σύλλα και την επακόλουθη σφαγή των Αθηναίων. Καθώς τα αθηναϊκά γεγονότα της αρχαίας Ιστορίας υπήρξαν στο επίκεντρο των συζητήσεων για τη θέση του ελληνισμού της εποχής μεταξύ Ανατολής και Δύσης, ο Ρούφος προχωράει στη μεταφορά αυτού του προβληματισμού στη σύγχρονή του εποχή, όταν η Ελλάδα, λόγω του εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου, βρέθηκε σε παρόμοια θέση.Στη σαιξπηρικής εμπνεύσεως σκηνή της ιστορίας του Ρούφου πρωταγωνιστούν όλες οι ανθρώπινες δυνάμεις, από τον έρωτα, τη δίψα για τη μάθηση και την ανάγκη της αισθητικής καλλιέργειας ως τον αχαλίνωτο πόθο για την εξουσία, τη λατρεία του πλούτου και την κατάπτωση κάθε ηθικής αξίας. Έτσι το μυθιστόρημα μοιάζει τραγικά επίκαιρο, σαν να ᾽χει γραφτεί για να καταγράψει την αγωνία του δικού μας κόσμου.[από την εισαγωγή του βιβλίου] O Pόδης Pούφος γεννήθηκε το 1924 και πέθανε το 1972. Σπούδασε νομικά και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Ως διπλωματικός υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών υπηρέτησε στη Βιέννη, στη Λευκωσία, στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Επειδή αρνήθηκε να υπηρετήσει το δικτατορικό καθεστώς, τον απέλυσαν το 1969.Έχει εκδώσει τρία μυθιστορήματα: την τριλογία Xρονικό μιας Σταυροφορίας, τη Xάλκινη Eποχή, που πρωτοκυκλοφόρησε στα αγγλικά με τίτλο The Age of Bronze, και το μυθιστόρημα Oι Γραικύλοι. Εξέδωσε ανώνυμα στην Ελβετία τον τόμο καταγγελίας της δικτατορίας Vérité  sur la Grèce (1970), που μεταφράστηκε και στα αγγλικά. Συμμετείχε σε αντικαθεστωτικές συλλογικές εκδόσεις στην Ελλάδα (Δεκαοχτώ κείμενα, Νέα Κείμενα, Νέα Κείμενα 2) και στο εξωτερικό (Greece under Military Rule). Mετέφρασε επίσης τα Eλληνικά του Ξενοφώντα και το Δάφνης και Χλόη του Λόγγου. Τα σημαντικότερα δοκίμιά του συγκεντρώθηκαν στον τόμο Οι μεταμορφώσεις του Αλάριχου. Μετά τον θάνατό του, οι κληρονόμοι του εξέδωσαν τον τόμο Επιλογή, με ανέκδοτα λογοτεχνικά του κείμενα.