Το 1910 το μυθιστόρημα «Marie-Claire» της άγνωστης Marguerite Audoux βρίσκεται στη λίστα των υποψηφιοτήτων για δύο σπουδαία λογοτεχνικά βραβεία: το Goncourt και το Femina που είχε ξεκινήσει το 1904 σαν αντιπρόταση στο “μισογυνικό” Goncourt (πρώτη βράβευση το 1903). Παρά τη θερμή υποστήριξη του Octave Mirbeau, το ανδροκρατούμενο κονκλάβιο του Goncourt ποσώς συγκινήθηκε. Στις 2 Δεκεμβρίου, όμως, απονέμεται, στη συγγραφέα, το Femina, δικαιώνοντας έτσι ένα έργο νεωτερικό, που ανοίγει τον δρόμο για τη σύγχρονη γυναικεία αυτομυθοπλασία.
Η γνωριμία με το κείμενο αυτό δικαιώνει απολύτως την προτροπή με την οποία ο Mirbeau κλείνει τον πρόλογό του: «Διαβάστε τη Marie-Claire… Και αφού την έχετε διαβάσει –χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν– ας αναρωτηθείτε ποιος από τους συγγραφείς μας –και μιλάω για τους πλέον διακεκριμένους– θα μπορούσε να γράψει ένα τέτοιο βιβλίο, με αυτήν την άψογη οικονομία, αυτήν την καθαρότητα και αυτό το λαμπερό μεγαλείο».

Διωγμένη από την αυλή της βασίλισσας Ελεονόρας της Ακουιτανίας, η νεαρή Μαρία, νόθο μέλος του βασιλικού οίκου, εξορίζεται από την πατρίδα της και φτάνει, την άνοιξη του 1158, σ’ ένα μικρό και άσημο αγγλικό αβαείο, όπου οι καλόγριες υποφέρουν από την ανέχεια, την πείνα και τις αρρώστιες.Αντιμέτωπη με τους περιορισμούς και τις στερήσεις της μοναστικής ζωής, η εξόριστη κοπέλα θα εκλεγεί ηγουμένη του αβαείου και θα αναλάβει να χαράξει μια καινούργια, τολμηρή πορεία για τις γυναίκες που βρίσκονται υπό την καθοδήγησή της. Αφοσιωμένη στα δικά της πιστεύω, αλλά και στην αγάπη για τα κείμενα και τις λέξεις, σ’ έναν κόσμο που κυριαρχείται από τη βία των ανδρών, τη διαφθορά και τις προκαταλήψεις, η Μαρία αντιστέκεται και γίνεται το σύμβολο της γυναικείας αλληλεγγύης και χειραφέτησης.Η Μαρία της Γαλλίας, η ηρωίδα του Matrix, είναι η πρώτη γνωστή Γαλλίδα ποιήτρια. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα γι’ αυτήν, αν και έχουν διασωθεί αρκετά γραπτά της. Η Λώρεν Γκροφ ξεπερνά με αξιοθαύμαστα ευφάνταστο και πειστικό τρόπο το κενό που δημιουργεί η σχεδόν παντελής έλλειψη βιογραφικών πληροφοριών για την πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματός της, και πετυχαίνει να δημιουργήσει το ολοζώντανο και συναρπαστικό πορτρέτο μιας γυναίκας που πασχίζει να ισορροπήσει ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό, το γήινο και το υπερκόσμιο, την ιστορία και την ουτοπία, αναδεικνύοντας τη δύναμη της γυναικείας δημιουργικότητας και φιλοδοξίας μέσα από μια σαγηνευτική αφήγηση που, παρότι εκτυλίσσεται αιώνες πριν, είναι επίκαιρη όσο ποτέ.* * *Ένα σύγχρονο, ξεχωριστό μυθιστόρημα, γραμμένο με σφριγηλότητα και τόλμη.The Guardian Μια πανέξυπνη ιστορία… Η γραφή της Γκροφ είναι υπέροχα διαυγής, καλοζυγισμένη, χωρίς την παραμικρή υπερβολή.The TimesΈνα συγκλονιστικό μυθιστόρημα.Financial Times Ένα εντυπωσιακό κείμενο, χάρη στη δύναμη με την οποία ενσαρκώνεται η ηρωίδα του. Εκπληκτικό, σαγηνευτικό μυθιστόρημα. Με ακρίβεια και αισθαντικότητα προσεγγίζεται ο κόσμος εντός του οποίου ζει η Μαρία – οι μυρωδιές, η οδύνη, η πείνα, η ηδονή.Le Monde Ίσως η μεγαλύτερη απόλαυση που αντλούμε από το βιβλίο είναι η επίδειξη της δεξιοτεχνίας της συγγραφέως, ικανής για εντυπωσιακά επιτεύγματα.Τhe New York TimesΗ Groff εμπνέεται από τους θρύλους του Μεσαίωνα, αλλά τα βασικά της θέματα αντανακλούν τη φλέγουσα επικαιρότητα. Μια φιλόδοξη και μαχητική αδελφότητα γυναικών αγωνίζεται για τη γυναικεία χειραφέτηση και αλληλεγγύη.Lire Magazine Littéraire***Η Λώρεν Γκροφ γεννήθηκε το 1978 στο Cooperstown της Νέας Υόρκης. Σπούδασε στο Amherst College και στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison. Έχει εκδώσει πέντε μυθιστορήματα και δύο συλλογές διηγημάτων, που έχουν αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές. Το 2017 το περιοδικό Granta τη συμπεριέλαβε στη λίστα με τους καλύτερους νέους Αμερικανούς συγγραφείς της γενιάς της. Η Γκροφ έχει τιμηθεί με τα βραβεία The Story Prize και Joyce Carol Oates Prize. Τρία από τα βιβλία της, συμπεριλαμβανομένου του Matrix, ήταν στην τελική λίστα υποψηφιοτήτων για το National Book Award, ενώ τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε τριάντα έξι γλώσσες. Είναι ιδιοκτήτρια ενός βιβλιοπωλείου στο Gainesville της Φλόριντα, του «The Lynx», το οποίο έχει ως αποστολή να υποστηρίζει και να προωθεί τα βιβλία που έχουν απαγορευτεί ή αμφισβητηθεί στην Πολιτεία της Φλόριντα.πίνακας εξωφύλλου: Λήδα Κοντογιαννοπούλου

To Middlesex αφηγείται τη συνταρακτική ιστορία της Καλλιόπης Στεφανίδη και τριών γενεών της ελληνοαµερικανικής οικογένειας Στεφανίδη, οι οποίοι ταξίδεψαν από ένα µικρό χωριουδάκι απέναντι από τον Όλυµπο της Μικράς Ασίας στο Ντητρόιτ της ποτοαπαγόρευσης, έζησαν τις ένδοξες ηµέρες στην πόλη της αυτοκινητοβιοµηχανίας και τις φυλετικές ταραχές του 1967, προτού µετακοµίσουν στις δεντροφυτεµένες λεωφόρους του Γκρος Πουέντ, στο Μίσιγκαν. Για να καταλάβει η Καλλιόπη τον λόγο που δεν είναι σαν τα άλλα κορίτσια, αναγκάζεται να αποκαλύψει ένα µεγάλο οικογενειακό µυστικό και την εκπληκτική γενετική ιστορία που µεταµορφώνει την Κάλλι σε Καλ, έναν από τους πιο τολµηρούς και υπέροχους αφηγητές στη σύγχρονη µυθιστορία. Λυρικό και συναρπαστικό, το Middlesex είναι µια απολαυστική αναβίωση του αµερικανικού έπους.«Η κεντρική ηρωίδα Κάλλι ξεκινά τη ζωή της σαν κορίτσι, η εφηβεία της αποκαλύπτει σιγά σιγά τον ανδρισµό που κρύβει µέσα της και στα δεκατέσσερά της µια χειρουργική επέµβαση ξεκαθαρίζει τα πράγµατα: η Κάλλι είναι από δω και πέρα ο Καλ. Είναι λοιπόν όλα ζήτηµα γονιδίων, µπορεί ο γενετικός ντετερµινισµός να ερµηνεύσει τα πάντα; “Το βιβλίο µου” µας ξεκαθαρίζει ο Ευγενίδης “έχει θέµα τη γενετική, όχι όµως εις βάρος της ψυχολογικής ανάλυσης της ανθρώπινης συµπεριφοράς. Το αντίθετο µάλιστα, αντιστρατεύεται την τρέχουσα εκλαϊκευµένη µορφή της γενετικής που θεωρεί την ανθρώπινη συµπεριφορά γενετικά προκαθορισµένη. Οι περισσότεροι γενετικοί επιστήµονες υποστηρίζουν σήµερα ότι η ανθρώπινη ταυτότητα είναι το αποτέλεσµα µιας περίπλοκης διάδρασης ανάµεσα σε ένα 50% γενετικά προκαθορισµένων συστατικών και σε ένα 50% περιβαλλοντικών παραγόντων. Η Κάλλι γεννιέται µε ένα µεταλλαγµένο γονίδιο, αλλά υπερβαίνει µέσα από την ιστορία αυτόν τον προκαθορισµό, η µοίρα κατά συνέπεια δεν είναι άφευκτη, για να ανατρέξω στην εννοιολογία των αρχαίων Ελλήνων”». Σπύρος Μοσκόβου, Το Βήµα, 30-3-2003«Λίγο Τρίστραµ Σάντι, λίγο Ισµαήλ, λίγο Χόλντεν Κόλφιλντ, ο Καλ είναι ένας εκπληκτικά συναρπαστικός αφηγητής… Εντυπωσιακό… Ένα βαθιά συγκινητικό πορτρέτο µιας οικογένειας και της ταραχώδους πορείας της στον αµερικανικό εικοστό αιώνα». MICHICO KAKUTANI, The New York TimesΤο καλύτερο βιβλίο της χρονιάς (2002). Los Angeles Times, Chicago Tribune, New York Times Book Review, San Francisco Chronicle, Pittsburgh Post-Gazette, Entertainment Weekly, Borders, Barnes & Noble και Amazon.com«Όλα τα πρόσωπα που συναντούµε στο Middlesex σφύζουν από ζωή… Ο Ευγενίδης καταπιάστηκε µε το µεγαλύτερο απ’ όλα τα µυστήρια –Ποιοι είµαστε ακριβώς και από πού ερχόµαστε;– και έπλασε µια ιστορία που καταφέρνει να είναι διαφωτιστική και αξεπέραστη». Los Angeles Times Book Review«Η έκταση του βιβλίου δίνει την εντύπωση ότι το χέρι του συγγραφέα τεντώνεται ολοένα και πιο µακριά για να συµπεριλάβει περισσότερους ανθρώπους, περισσότερη ζωή… ένα τιτάνιο έργο πολυπραγµοσύνης, φαντασίας και αγάπης». The New York Times Book Review«Ένα εκπληκτικά πλούσιο, φιλόδοξο µυθιστόρηµα – του αξίζει να έχει τεράστια επιτυχία». Salman Rushdie«Επιτέλους το Ντητρόιτ απέκτησε το µεγάλο του µυθιστόρηµα. Αυτό που κέρδισε το Δουβλίνο από τον Τζέιµς Τζόυς –ένα ανεξάντλητο, φιλόδοξο, τρυφερό, οργισµένο και παιχνιδιάρικο χρονικό όλων των καλών και των κακών– το Ντητρόιτ το απέκτησε από το δικό του τέκνο, τον Τζέφρυ Ευγενίδη». Mart Salij, Detroit Free Press«Ό,τι κι αν περιµένατε, θα εκπλαγείτε από το Middlesex […] ένα συνταρακτικό έπος […] το είδος του βιβλίου που σε προκαλεί να το διαβάσεις µέσα σε µια µέρα, και να το ξαναδιαβάσεις αµέσως µετά». Jonathan Safran Foer, Bomb