« Μια από τις σπουδαίες συγγραφείς της σύγχρονης ρωσικής λογοτεχνίας. Στα διηγήματά της, όπως και στα μυθιστορήματά της, οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι γυναίκες, αγωνίζονται πικρά για την επιβίωσή τους και την ελευθερία τους σε μια Ρωσία σημαδεμένη από απανωτές τραγωδίες. Ζωγραφίζοντας με λεπτότητα και αρκετή δόση μαύρου χιούμορ το καθ’ όλα ανθρώπινο πρόσωπο του ολοκληρωτισμού, του εθνικισμού ή του αντισημιτισμού, δημιουργεί χαρακτήρες με αξέχαστη ζωτική δύναμη. […] Το πληθωρικό και πολύπλευρο έργο της είναι πάνω απ’ όλα λογοτεχνία ».– Arte
AΚΟΜΗ ΚΙ AΝ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΝA ΝΙΩΣΟΥΜΕ, να καταλάβουμε και να μελετήσουμε το σώμα μας, η ψυχή εντούτοις αρνείται τους ορισμούς. Τί ακριβώς θέλει να καλύψει ; Είναι παρούσα σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής μας, ή μήπως κάνει την εμφάνισή της μόνο σε ορισμένες στιγμές ;
Ερωτήματα σαν τα παραπάνω θέτουν τα πρόσωπα που κατοικούν στις σελίδες αυτού του βιβλίου, σε συγκυρίες μοναδικές και καθημερινές μαζί : ένας ιατροδικαστής που αναζητά να βρει ορατά σημάδια, μια απομονωμένη σύζυγος που ανακαλύπτει εκπληκτικές φυσικές δυνάμεις, ένας νέος άντρας που χάνεται σε ένα πολυαγαπημένο τοπίο. Μέσα από ένα υπόγειο παιχνίδι αντηχήσεων, αυτές οι στιγμές που βρίσκονται στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου συνθέτουν ένα εκπληκτικό και ευαίσθητο σχεδίασμα του περάσματος στο επέκεινα.
Στο κάθε άλλο παρά συνηθισμένο βιβλίο της, το βυθισμένο σε ένα μειλίχιο φως, η Λουντμίλα Ουλίτσκαγια κάνει να αστράφτουν σπίθες ζωής που ζωγραφίζουν τον άτλαντα της ψυχής.
*
«Από τις πιο επιφανείς γυναίκες των γραμμάτων στη Ρωσία. Πολυβραβευμένη στο εξωτερικό, η συγγραφέας Λουντμίλα Ουλίτσκαγια είναι επίσης αμετάκλητη αντικαθεστωτική που αγωνίζεται ακούραστα ενάντια στην παραποίηση της μνήμης και στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
–FLORENCE NOIVILLE, Le Monde des Livres

Ένα από τα γνωστότερα άγνωστα διαμάντια της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μια βαλκανική οδύσσεια. Ένα παράλογο και ανελέητο κυνηγητό στα βουνά του Μαυροβουνίου που καταλήγει σε μια ελεγεία για τη ζωή και την απώλειά της, για το μίσος και την αγάπη, για την ύστατη επιθυμία του ανθρώπου για ελευθερία.
Ένα βιβλίο-καθρέφτης της ανθρώπινης ύπαρξης, που καταδεικνύει την ανάγκη των πολλών να αφανίσουν ό,τι είναι διαφορετικό και λιγότερο “κανονικό”, ώστε να αποφύγουν την επώδυνη αναμέτρηση με τον εαυτό τους.
“Δεν ήξερε ούτε πού βρισκόταν ούτε προς τα πού θα πήγαινε, μα ούτε και τι θα έκανε. Ήξερε μονάχα ότι δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά εκείνα τα μικρά χωριά του Μαυροβουνίου, στα οποία κάποτε έτυχε να υποφέρει και να νιώσει ευτυχισμένος, διότι εκείνη τη στιγμή -με το βλέμμα στραμμένο στον ίδιο του τον εαυτό, σαν στο βαθύ σκοτάδι της νύχτας- αποχαιρετούσε, δίχως έστω ένα δάκρυ, τον κόσμο όλο”.

Ξαπλωμένη, με τα πόδια στους αναβολείς, μια νεαρή γυναίκα παρατηρεί την αρχόμενη φαλάκρα του δρ. Σέλιγκμαν που την εξετάζει, και αρχίζει έναν ξέφρενο μονόλογο με χιούμορ και αναίδεια για τις φαντασιώσεις, τις εμμονές της, τη σεξουαλική, όσο και την οικογενειακή της ζωή. Γεννημένη στη Γερμανία, εγκατέλειψε τους γονείς της για να εγκατασταθεί στο Λονδίνο, όπου ζει μιλώντας μια ξένη γλώσσα και ασφυκτιώντας μέσα σε ένα σώμα που την καταδυναστεύει.Περνώντας από το σεξουαλικό στο σοκαριστικό και στο κοινότοπο μέσα σε λίγες μόλις παραγράφους, το μυθιστόρημα Στον γιατρό ή το εβραϊκό πουλί είναι ένα σκοτεινά αστείο βιβλίο που διερευνά την εθνική και τη σεξουαλική ταυτότητα. The GuardianΣε ένα ξέφρενο κωμικό μονόλογο προς τον γυναικολόγο της, η γερμανικής καταγωγής αφηγήτρια αυτοσχεδιάζει γύρω από τη συλλογική ντροπή των Γερμανών, τα οικογενειακά μυστικά, το σεξ και πολλά άλλα, επιδεικνύοντας μια αδιαφορία για την ευπρέπεια αντάξια ενός Αλεξάντερ Πόρτνοϊ. The New York Times Book ReviewΗ Καταρίνα Φόλκμερ είναι μια αδιανόητα ριψοκίνδυνη συγγραφέας… Παρότι τόσο σκοτεινό και μοναδικό όσο το Γυμνό γεύμα, το μυθιστόρημα Στον γιατρό ή το εβραϊκό πουλί είναι ταυτόχρονα συγκλονιστικά όμορφο. Ian McEwanΤο πιο τολμηρό μυθιστόρημα των τελευταίων χρόνων. Είναι ταυτόχρονα ο μονόλογος ενός αιδοίου και μια βιρτουόζικη περφόρμανς… Τρομερά αστείο και συγκλονιστικά καλό. Frances Wison, Times Literary Supplement