Βιβλία

Οι Αμερικανοί μιλούν για τον «πόλεμο του Βιετνάμ», οι Βιετναμέζοι για τον «αμερικανικό πόλεμο». Σε τούτη τη διαφορά εντοπίζεται ίσως η αιτία αυτού του πολέμου.

H AΛΗΘΕΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ IΣΤΟΡΙΑΣ είναι κατακερματισμένη, ημιτελής, ανολοκλήρωτη στο χρόνο και στο χώρο. Η Έμμα-Τζαντ και ο Λούις γεννιούνται στον όλεθρο του πολέμου του Βιετνάμ. Τα δύο ορφανά σώζονται και φροντίζονται από ενήλικες μέσα στο χάος της Σαϊγκόν, μιας πόλης σε ελεύθερη πτώση, και γίνονται παιδιά της βιετναμέζικης διασποράς. Το εμ είναι μια ποιητική αφήγηση βουτηγμένη στην ιστορία, για εκείνους που στιγματίστηκαν περισσότερο από τη βία αλλά και για τα μεταγενέστερα επιτεύγματά τους. Από πολλές απόψεις, το εμ είναι ίσως το πιο προσωπικό βιβλίο της Κιμ Τούι, αυτό στο οποίο εμπιστεύεται τους αναγνώστες της αρκετά ώστε να μοιραστεί μαζί τους όχι μόνο τη διάχυτη αγάπη που νιώθει, αλλά και την οργή και τη φρίκη για όσα η ίδια και τόσα άλλα παιδιά του πολέμου του Βιετνάμ αναγκάστηκαν να ζήσουν.
Γραμμένο με το ιδιάζον ύφος της που πλησιάζει το πεζό ποίημα, το εμ αποκαλύπτει την εμμονή της Τούι με τη σύνδεση : πεπρωμένα συνδεμένα με τη γέννηση και τη ζωή στις φυτείες καουτσούκ της Ινδοκίνας· με την καθημερινή ζωή της Σαϊγκόν κατά τη διάρκεια του πολέμου· με την επιχείρηση Babylift, τον Απρίλιο του 1975, που άδειασε την πόλη από χιλιάδες ορφανά που έσπειραν οι Αμερικανοί στρατιώτες στο τέλος του πολέμου· που συνδέονται με τη σημερινή παγκόσμια βιομηχανία βερνικιών νυχιών και ινστιτούτων αισθητικής, η οποία διευθύνεται σε μεγάλο βαθμό από πρώην Βιετναμέζους πρόσφυγες. Εδώ η ανθρώπινη ζωή έχει διαμορφωθεί τόσο από το ανείπωτο τραύμα όσο και από τις όμορφες θυσίες εκείνων που φρόντισαν ώστε τουλάχιστον μερικά από αυτά τα παιδιά να επιβιώσουν. Δημιουργείται έτσι ένα ανεπανάληπτο πορτραίτο της βιετναμέζικης ταυτότητας, που ακονίζεται στην κόψη της βίας ενός πολέμου στα όρια της γενοκτονίας και δυναμώνει από την ευρηματικότητα, την ευφυΐα και το οξύ πνεύμα των Βιετναμέζων-Αμερικανών, των Βιετναμέζων-Καναδών και των άλλων Βιετναμέζων πρώην προσφύγων.
Βραβείο Prix du Grand Public – Salon du livre de Montreal
Βραβείο Governor General’s Literary Award for Fiction
Βραβείο Grand Prix RTL-LireΕΓΚΩΜΙΑ
«Η καλειδοσκοπική ιστορία της παίζει με τις εποχές, τους πόνους και τις βιετναμέζικες χαρές».
–Libération
«Η Κιμ Τούι αφηγείται τον θόρυβο και την οργή δίνοντας έμφαση στην ελπίδα και την αγάπη».
–Le Monde
«Ένα σπαρακτικό ρέκβιεμ για όλες τις ζωές που γκρέμισε ο πόλεμος του Βιετνάμ».
–L’Humanité
«Η ιστορία είναι τεράστια, αλλά η μυθιστοριογράφος τη χειρίζεται σε σύντομα κεφάλαια-μινιατούρες, με μεγάλη ευαισθησία, βγάζοντας από την κρυψώνα της την πιο ανυπεράσπιστη χάρη».
–ELLE
«Γράφει μαγικά σαν μινιατουρίστα και κολορίστα».
–Le Figaro littéraire
«Σε κεφάλαια που γεννιούνται με μια πνοή, η Τούι διηγείται την τραγωδία μιας χώρας ».
–Le Maine Libre
«Διαθέτει δικαιοσύνη και σπάνια δύναμη».
–Le Progrès
«Ένα έργο σκληρό και εξίσου συγκινητικό».
–Koi
«Με μια ανάσα λύτρωσης μας αφήνει στο τέλος του αυτό το βιβλίο».
–Le Journal de Saône et Loire

Από τις παγωμένες θάλασσες της Αρκτικής και τη ρωσική Αλάσκα στην Ευρώπη του σήμερα, ένα εκπληκτικό ντεμπούτο που εξερευνά ένα από τα συναρπαστικότερα ζώα της ιστορίας και τις ανθρώπινες ζωές που άλλαξε η ανακάλυψη μα και η εξαφάνισή του.Το 1741 ο φυσιοδίφης και θεολόγος Γκέοργκ Βίλχελμ Στέλερ εντάσσεται στη Μεγάλη Βόρεια Αποστολή, καθώς ο καπετάνιος Βίτους Μπέρινγκ και το πλήρωμά του ερευνούν μια θαλάσσια διαδρομή από την Ασία στην Αμερική. Αν και δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους, κάνουν μια μοναδική ανακάλυψη: τη θαλάσσια αγελάδα του Στέλερ.Το 1859 ο Γιούαν Χάμπους Φούρουγελμ, ο Φινλανδός κυβερνήτης του ρωσικού τμήματος της Αλάσκας, αναθέτει στους άντρες του να βρουν τον σκελετό του τεράστιου θηλαστικού, που φημολογείται ότι εξαφανίστηκε πριν από εκατό χρόνια.Το 1952 ο Γιον Γκρένβαλ, συντηρητής στο Φινλανδικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, αναλαμβάνει να επανασυναρμολογήσει τον σκελετό του εξαφανισμένου κήτους.Ένα λογοτεχνικό επίτευγμα μέσα από την περιπετειώδη καταγραφή τριών αιώνων ανακαλύψεων. Μια ιστορία για το θαύμα της βιοποικιλότητας και την ικανότητα της φύσης να επουλώνει τις πληγές που της προκαλούν η υπέρμετρη ανθρώπινη φιλοδοξία και η απληστία της επιστήμης.«Υποψιάζομαι ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη λογοτεχνική ανακάλυψη στη Φινλανδία εδώ και χρόνια».— People’s Press

Τρία αδέλφια διασχίζουν την παιδική τους ηλικία, λιώνοντας ντομάτες ο ένας επάνω στον άλλο, φτιάχνοντας αετούς από σακούλες σκουπιδιών, τρέχοντας να κρυφτούν όταν οι γονείς τους τσακώνονται και περπατώντας στις μύτες των ποδιών μέσα στο σπίτι όταν η μητέρα τους κοιμάται ύστερα από τη βραδινή βάρδια στη δουλειά της.Ο μπαμπάς και η μαμά είναι από το Μπρούκλυν –εκείνος Πορτορικανός, εκείνη λευκή– και η αγάπη τους είναι μια σοβαρή και επικίνδυνη υπόθεση που δένει και διαλύει επανειλημμένα την οικογένεια. Η ζωή σε αυτό το σπιτικό είναι σκληρή, πλήρης ενδιαφέροντος, χαώδης, σπαραξικάρδια και γεμάτη από την ευφορία του να ανήκει ο ένας απόλυτα στον άλλο.Αυτό το μυθιστόρημα, ξεκινώντας από την έντονη οικογενειακή ενότητα που περιβάλλει ένα παιδί, περνώντας από την ανθεκτικότητα και μονιμότητα των αδελφικών δεσμών και καταλήγοντας στη βαθιά αποξένωση που νιώθει καθώς αρχίζει να βλέπει τον εαυτό του μέσα στον κόσμο, αναβιώνει την ιστορία της ενηλικίωσης με τρόπο συγκλονιστικό σαν αιφνίδια γροθιά στο στομάχι. Στο τέλος μάς αφήνει με την υπόμνηση ότι την τρέλα μας την προκαλεί και συνάμα την ανακουφίζει η οικογένεια καθενός, καθώς και ότι μπορεί αυτό που είμαστε να μη συμφιλιωθεί ποτέ με αυτό που βλέπουν σ’ εμάς τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή με αυτό που θέλουμε εμείς να είμαστε γι’ αυτά.«Ένα ζοφερό διαμάντι. Σπαραξικάρδιο και όμορφο. Δε μοιάζει με κανένα άλλο βιβλίο που έχω διαβάσει. Χρωστάμε όλοι ευγνωμοσύνη στον Τζάστιν Τόρρες, μια έξοχη καινούρια φωνή». Michael Cunningham«Ένα υπέροχο, βαθιά ανθρώπινο βιβλίο. Κάθε σελίδα του τραγουδά και κάθε σκηνή ξαφνιάζει». Daniel Alarcόn