Βιβλία

Η Κλάουντια εισβάλλει στη ζωή του Φραντσέσκο ένα ηλιόλουστο πρωινό, στο σχολικό προαύλιο μιας επαρχιακής πόλης της νότιας Ιταλίας. Η συνάντησή τους, σαν κεραυνός στη ζωή τους, γεννά μέσα τους μια πρωτόγνωρη επιθυμία: την επιθυμία για ζωή.Θα μεγαλώσουν μαζί, διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον, όπως η φωτιά και το νερό. Εκείνη, μια εκκεντρική κοκκινομάλλα που φοράει γραβάτες, πάντα φευγάτη. Εκείνος συνεσταλμένος, διστακτικός, μα με τη φλόγα της ερωτικής περιέργειας να σιγοκαίει μέσα του. Δυο ασυμβίβαστοι, δυο άνθρωποι που νιώθουν να μην τους χωράει ο τόπος, ή με άλλα λόγια απλώς δυο νέοι.Με γλώσσα λυρική και τρυφερή, ο Μάριο Ντεζιάτι τολμά να καταδυθεί στον ερωτικό κόσμο και στις ιδιαιτερότητες μιας ρευστής, ξεριζωμένης, ασυμβίβαστης γενιάς: της δικής του. Της γενιάς των Millennials, των σημερινών σαραντάρηδων, που απελευθερώθηκαν και δεν φοβήθηκαν να αναζητήσουν τη θέση τους στον κόσμο μακριά από τον τόπο τους, και που ένιωσαν πραγματικά πολίτες της Ευρώπης.Ένα μυθιστόρημα για το αίσθημα του ανήκειν, την αυτοεκτίμηση, τις ακλόνητες φιλίες, και τις άπειρες μορφές που μπορεί να λάβει η ερωτική επιθυμία όταν αφήνεται να εκδηλωθεί. Είπαν για το βιβλίο:«Μια σπουδαία ιστορία απελευθέρωσης από αυτούς τους χαλεπούς καιρούς».–Concita De Gregorio, La Repubblica«Ένα μυθιστόρημα που το αγγίζει κάτι μαγικό: το αντάμωμα γραφής και λογοτεχνικών ηρώων, ποιητικής χροιάς και ακρίβειας, δύναμης και αλήθειας ως προς την αποτύπωση των καιρών μας».–Annelena Benini, Il Foglio«Μια ιστορία που λαξεύει τους χαρακτήρες του Μάριο Ντεζιάτι με αυτή τη χαρακτηριστική ακρίβεια και ομορφιά της γενναιόδωρης και συνάμα κοφτερής γραφής του». –Lisa Ginzburg, Avvenire«Διαβάζοντας τους Ασυμβίβαστους, νιώθουμε ζωντανοί και όχι απλώς ηλεκτρισμένοι. Ζωντανοί σε κάθε ανομολόγητη χροιά μας, καθώς οδεύουμε με τόλμη προς εκείνη την πλευρά του φεγγαριού που δεν είναι δεδομένο πως όλοι βλέπουν».–Nadia Terranova, Tuttolibri

Οι Άσωτοι είναι νέοι, ερωτευμένοι ή όχι ακριβώς, αταίριαστοι, αεικίνητοι και συγκινητικοί, και αναζητούν νόημα και αυθεντικότητα σε μια καθημερινότητα διαβρωμένη από την εμμονή στον εαυτό. Λυρική και αδίστακτη, εγκεφαλική και παραισθητική, η γλώσσα των Άσωτων χαρτογραφεί την περίπλοκη συνθήκη της σύγχρονης ζωής: έρωτας, δημιουργικότητα, ναρκωτικά, χρήμα και επιτυχία, υπονομεύονται από μια επιθυμία που σκάβει σαν ρίζα μέσα στις κούφιες κοιλότητες αυτού που μέσα μας δεν γεμίζει με τίποτα. Που μπορεί ποτέ να μη γεμίσει. Που μπορεί ποτέ να μη θέλει να γεμίσει.

Dylan Thomas Prize (2021) Kirkus Prize for Fiction (2020)H εικοσιτριάχρονη Αφροαμερικανίδα Ίντι προσπαθεί να τα φέρει βόλτα στο χάος της Νέας Υόρκης· είναι χαμηλόμισθη υπάλληλος εκδοτικού οίκου, μοιράζεται με τη συγκάτοικό της ένα άθλιο διαμέρισμα σε μια υποβαθμισμένη συνοικία και επιλέγει τον έναν ακατάλληλο ερωτικό σύντροφο μετά τον άλλον. Παράλληλα, δοκιμάζει διστακτικά να κάνει τα πρώτα της βήματα στον κόσμο της τέχνης. Μια νέα φάση της ζωής της ξεκινά όταν κάνει σχέση με τον Έρικ, έναν λευκό κι αρκετά μεγαλύτερό της άντρα. Εκείνος ζει στο Νιου Τζέρσεϋ με τη σύζυγό του Ρεμπέκκα, στο πλαίσιο ενός «ανοιχτού» γάμου.Η Ατέλειωτη δίψα είναι ο βίος και η πολιτεία μιας αντισυμβατικής νεαρής γυναίκας που προσπαθεί να βρει τον εαυτό της και τη θέση της στο πολυπολιτισμικό μωσαϊκό της Νέας Υόρκης. Με το καθηλωτικό πορτρέτο της Ίντι, συμβόλου της γενιάς των Millennials, που πασχίζει να ικανοποιήσει την ατέλειωτη δίψα της για ζωή και έρωτα, η Λεϊλάνι αποτυπώνει επίσης το διαχρονικό τραύμα των Αφροαμερικανών και τον αγώνα τους απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον καλά κρυμμένο συντηρητισμό.«Η Ατέλειωτη δίψα είναι ένα γενναίο μυθιστόρημα που κουβαλά τον πόνο, την αβεβαιότητα, τη σκληρή πραγματικότητα του να είσαι μια νεαρή, μαύρη κι ευάλωτη γυναίκα στην Αμερική. Με το κοφτερό της βλέμμα, η αφηγήτρια Ίντι ανατέμνει αριστοτεχνικά όλες τις εκφάνσεις της φυλετικής προκατάληψης».  Namita Gokhale, κριτική επιτροπή βραβείου Dylan Thomas«Οι ήρωες της Λεϊλάνι ενεργούν απρόβλεπτα και αυτό είναι που τους κάνει τόσο ζωντανούς και σαγηνευτικούς. Ένα μυθιστόρημα εξαιρετικά πρωτότυπο, εκρηκτικό και ασύλληπτα διασκεδαστικό».  Kirkus Reviews «Το ύφος της Λεϊλάνι είναι απρόβλεπτο και συνάμα ιδιοφυές». The Observer«Η Λεϊλάνι έγραψε ένα σφιχτοδεμένο, αιχμηρό, σαρκαστικό βιβλίο για το πώς είναι να είσαι νέος σήμερα. Είναι άγριο, είναι εκπληκτικό!»  Ζadie Smith

Όταν συναντάς κάποιον που είναι καλός για σένα, δεν θα σε γεμίσει με ανασφάλειες εστιάζοντας στα ελαττώματά σου. Θα σε γεμίσει με έμπνευση, γιατί θα επικεντρωθεί στα καλύτερα κομμάτια του εαυτού σου. Τότε Δύο άνθρωποι ερωτευμένοι, χαρούμενοι, ελεύθεροι.Τώρα
Δύο άνθρωποι βουτηγμένοι στη θλίψη, στην απογοήτευση, στην απελπισία.
Η τέλεια αγάπη ανάμεσα στην Κουίν και στον Γκράχαμ απειλείται από τον ατελή γάμο τους.
Οι αναμνήσεις, τα λάθη και τα μυστικά που θάβουν όλα αυτά τα χρόνια έρχονται στην επιφάνεια και καταλήγουν να τους χωρίζουν.
Το μόνο πράγμα που μπορεί να τους σώσει είναι το ίδιο πράγμα που μπορεί να καταστρέψει τη σχέση τους για πάντα.
Μια ρεαλιστική ιστορία για ένα ζευγάρι που απέχει από το τέλειο, για ένα ζευγάρι αποξενωμένο, που υψώνει τείχη καταστρέφοντας κάθε όμορφη ανάμνηση που έχει δημιουργήσει εδώ και χρόνια.
Μπορεί όμως μια δυνατή αγάπη να επιβιώσει ανάμεσα σε δύο ατελείς ανθρώπους;

Eπετειακή έκδοση 25 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου

Ο καθηγητής Ντέιβιντ Λούρι είναι ένας χωρισμένος πενηντάρης που νιώθει πόθο αλλά όχι πάθος. Όταν η σχέση του με μια φοιτήτριά του προκαλεί σκάνδαλο, χάνει τη δουλειά του, οι φίλοι του τον κάνουν πέρα και η πρώην γυναίκα του τον γελοιοποιεί.
Ο Ντέιβιντ καταφεύγει στο απομονωμένο αγρόκτημα της κόρης του, και η επίσκεψή του παρατείνεται, καθώς προσπαθεί να βρει νόημα σε αυτή τη σχέση, τη μόνη που του έχει απομείνει.
Αλλά η σκληρή πραγματικότητα εισβάλλει μια μέρα στο αγρόκτημα, μέσα από ένα περιστατικό ασύλληπτης βίας. Ο Ντέιβιντ αδυνατεί να προστατέψει την κόρη του ή έστω να την καταλάβει, όπως αδυνατεί συνολικά να καταλάβει αυτόν τον καινούριο κόσμο, τον τόσο διαφορετικό από όσα ήξερε και πίστευε ο ίδιος…
Ένα σπουδαίο μυθιστόρημα, στο φόντο της ταραγμένης Νότιας Αφρικής των πρώτων χρόνων μετά το απαρτχάιντ, με το οποίο ο J.M. Coetzee έγινε ο πρώτος συγγραφέας που απέσπασε δύο φορές το βραβείο Booker.
Ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο:
«Δεν φοβάσαι μόνη σου;»
Η Λούσι ανασηκώνει τους ώμους. «Έχω τα σκυλιά. Κάτι είναι κι αυτό. Όσο περισσότερα σκυλιά έχεις, τόσο περισσότερο σε φοβούνται. Τέλος πάντων, αν έρθουν ληστές, δεν νομίζω ότι θα έχει διαφορά αν βρουν εδώ έναν άνθρωπο ή δύο».
«Πολύ φιλοσοφικό αυτό».
«Ναι. Όταν όλα τα άλλα πάνε κατά διαόλου, το ρίχνεις στη φιλοσοφία».
«Αλλά έχεις όπλο».
«Έχω ένα τουφέκι. Θα σου το δείξω. Το αγόρασα από έναν γείτονα. Δεν το έχω χρησιμοποιήσει ποτέ, αλλά υπάρχει εδώ».
«Ωραία. Μια ένοπλη φιλόσοφος. Το εγκρίνω».
Σκυλιά και όπλο, ψωμί στον φούρνο και καλλιέργειες. Περίεργο που εκείνος και η μητέρα της, άνθρωποι της πόλης, διανοούμενοι, έφεραν στη ζωή αυτό το δείγμα του παρελθόντος, τούτη τη νεαρή, γεροδεμένη άποικο. Αλλά ίσως δεν τη γέννησαν αυτοί, ίσως η ιστορία έχει παίξει μεγαλύτερο ρόλο.