Βιβλία

Η ιστορία της γέννησης ενός κοριτσιού. Ένα αλληγορικό βιβλίο για το πώς ένα παιδί αλλάζει τις ζωές όλων όσοι έρχονται σε επαφή μαζί του. Το βιβλίο του Χρήστου Χρυσόπουλου θυμίζει το σινεμά του Λαρς φον Τρίερ, δίχως την απροκάλυπτη βία του Δανού δημιουργού. Η Άλμα είναι ένα βιβλίο για τη νέα ζωή ως δώρο. Το μαιευτήριο.Η μονάδα φιλοξενίας.Οι έξι έγκλειστοι που ζουν εκεί.Ο νέος φιλοξενούμενος.Η μητέρα που γεννά.Το όνομα ενός νεογέννητου κοριτσιού.Άλμα.

Το Λονδίνο από το 1880 μέχρι το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, το σύστημα των κοινωνικών τάξεων στη Βρετανία, η βαρβαρότητα και το μεγαλείο της Αυτοκρατορίας, αλλά και οι ασυμβίβαστοι ταξικοί αποστάτες – όπως ο βαρωνέτος Έντμουντ Μάθιουσελντ και ο μαρκήσιος Νέλσον Τζαίημς – είναι το υλικό αυτού του μυθιστορήματος που έχει τον τίτλο ενός μεγάλου ωκεάνιου πουλιού. Στο κέντρο της δράσης βρίσκεται ένα κοριτσάκι που μεγαλώνει σε μια άθλια φτωχογειτονιά, αλλά εισβάλει μέσα στον κόσμο με την απόφαση ν’ αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Η Μόλλυ Γιάρροου δεν δέχεται να δουλέψει σε σπιρτοποιείο, δεν δέχεται να υποκύψει στη μοίρα· το Άλμπατρος είναι η αφήγηση αυτής της ανυποχώρητης άρνησης, και μαζί η περιγραφή μιας εποχής, μιας μητρόπολης κι ενός γάμου που ανατρέπει τις βικτωριανές αξίες και τον ίδιο του τον εαυτό: είναι η ιστορία του Έντμουντ και της Μόλλυ Γιάρροου· η ιστορία του κόσμου στο κατώφλι του αιώνα· και το χρονικό τού πως οι γυναίκες έγιναν άνθρωποι. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Πλησιάζοντας τώρα στην άκρη του νερού, σκέφτηκα να βγάλω τα παπούτσια µου. Και τότε το είδα. Στην αρχή νόµισα πως το έκανε ο αέρας. Ότι µετακινούσε κόκκους άµµου χτίζοντας ένα γλυπτό εν κινήσει. Έ́να πολύ χαµηλό κι εφήµερο γλυπτό, σχεδόν στην επιφάνεια της άµµου, που απλωνόταν γρήγορα. Γη και αέρας συνοµιλούσαν σε µια γλώσσα ακατάληπτη, κι όµως αντιληπτή.Σκύβοντας να δω καλύτερα στο εσπερινό φως, διαπίστωσα πως ήταν έντοµα. Πολύ ψιλά, σε µια ανοιχτόχρωµη απόχρωση της άµµου που τα έκανε ακόµη πιο δυσδιάκριτα. Ήταν παντού, κι όλα µαζί ανέβαιναν προς τα µέσα. Κινούνταν εκτελώντας µικρά άλµατα – ένα σάλτο κάθε φορά, πράγµα που δηµιουργούσε την εντύπωση ότι σηκώνεται άµµος µε τον αέρα. Σε λίγο άρχισα να τα βλέπω όπου έπεφτε το µάτι µου. Από πούέβγαιναν; Ήταν µια µεταγλωττισµένη πληµµυρίδα.Τα 24 γράµµατα, και πίσω από κάθε γράµµα ένα έντοµο και οι άνθρωποι µε τους οποίους διασταυρώθηκε. Ένα αλφαβητάρι εντοµολογικό, εµπνευσµένο από την Ευρώπη που γοητεύει, την Ευρώπη που απογοητεύει. Κάθε γράµµα κι ένας αυτοτελής µικρόκοσµος, µαζί και τµήµα ενός όλου.