Ξέρουμε πώς μοιάζει το Κακόχωρίς Θεό, στην εποχή μετά το θάνατό Του.Μοιάζει με άρρωστο φωτάκιπου ξεκινά σ’ ένα σοκάκι σκοτεινόσαν κουδουνάκι στον αστράγαλο του νεκροθάφτηστις πόλεις της πανούκλας.Κανείς μην πλησιάσει.Μα νά, δειλά, όλοι ανοίγουν τα παράθυρανα δουν, περίεργοι, τι σέρνεται στον δρόμοκι αφήνουν να περάσει εντός,με ένα χάδι στις κουρτίνες,το μοχθηρό ετούτο φωςπου λαμπαδιάζει τα δωμάτιαανάβει τα καντήλιακάνει τα κτίρια να φωσφορίζουνε σκληράκαι σκάβει στις εξώπορτες χάσκοντες τάφους.Το Κακό μετά το τέλος του Θεούμοιάζει με θάνατο ανούσιοσε κλίμακα μαζική,γενοκτονίες εθνοκαθάρσεις διακρίσειςανθρωποβόρες μάχες για την κατάκτησημιας νέας πηγής νοήματος και ηθικήςτο μέτρο όλων το άτομοτο μέτρο όλων η κοινωνίατο μέτρο όλων η ιδεοληψίατο μέτρο όλων ποτέ το μέτρο –Ξέρουμε πώς μοιάζει το Κακό.Σκέψου.Σκέψου πώς θα ’ταν το Καλό·το Καλό σκέψου πως θα ’τανσε κλίμακα μαζική.***Η Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε φιλοσοφία, θεολογία και πολιτική θεωρία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, και δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο East Anglia. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στο διαδραστικό ιστορικό ντοκιμαντέρ από το Πανεπιστήμιο του Bournemouth. Το 2018 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το βιβλίο της Η επιστροφή των νεκρών (Πόλις, 2017). Ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τη μετάφραση νορβηγικής λογοτεχνίας. Από τις εκδόσεις Πόλις κυκλοφορούν επίσης οι ποιητικές της συλλογές Λονδίνο-Ιστανμπούλ (2009) και Αστικά ερείπια (και αντιπερισπασμοί) (2013).