«… Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοίτα πόδια να φιλήσουμε του δυνατούσαν τα σκουλήκια που πατεί μας…»τραγουδούσαν τους στίχους του Παλαμά τα σκλαβωμένα Ελληνόπουλα. Ιστορίες από τα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης: μας μιλάνε για την πεινασμένη Ζωή ( την ηρωίδα του `Όταν ο ήλιος…`), που έτρωγε το φαγητό του σκύλου, για τον Αθηνόδωρο, το κουνέλι της, που δεν τον άφηνε να πεινάσει, για τα παιδιά της Αθήνας που αγωνίστηκαν για τη Λευτεριά… [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Η Κορτέσα, μάνα του Δημήτρη, μετανάστη στην Ολλανδία, έχει να διηγηθεί τόσα πολλά για τη ζωή της, για τις ελπίδες της, για τα όνειρα του γιου της: εκείνα που περίμενε να πραγματοποιηθούν, εκείνα που έμειναν στο δρόμο. Ποιος όμως μπορεί να είναι βέβαιος πως, όταν αρχίζει η διήγηση, ξέρει τι θα φέρει στο διάβα της και πόσα απρόοπτα θα ξεπροβάλουν!Μήπως λοιπόν το παραμύθι του Δράκοντα με τις εφτά ουρές, το παραμύθι που με τόση προσοχή ακούει ο εγγονός της Ηλίας, είναι η κλωστή;Η μόνη κλωστή που πλέκει την ιστορία, έτσι που πραγματικότητα και όνειρο γίνονται ένα; Τότε, το καλό και το κακό, το ευχάριστο και το δυσάρεστο, η ευτυχία και η δυστυχία φτιάχνουν το κουβάρι του χτες ως το σήμερα. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Διαβάζω, θυμάμαι, πρωταγωνιστώ. Μια Άννα που υπήρξε, που πόνεσε, που έκλαψε, που σκέφτηκε να πεθάνει, μια γνωστή και τόσο απόμακρη Άννα. Λέω να δώσω το ημερολόγιό μου στον Αλέξη να το διαβάσει, να με γνωρίσει. Και τότε όλα θα γίνουν παρελθόν, θα προκαλέσουν το γέλιο κι όχι τα δάκρυα… Τέρμα τα δάκρυα, τέρμα οι πανελλαδικές. Τώρα ο έρωτας, το πρωινό ξύπνημα σε ώρες φυσιολογικές, τώρα η οινολογία. Ξημέρωσε, θα πέσω όπως είμαι, ντυμένη, στο κρεβάτι, θέλω να κοιμηθώ, ώρες πολλές, δεν έχει διάβασμα σήμερα.Καλημέρα. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]

Η Μάτα τελειώνει το λύκειο στη Λαμία, ξέγνοιαστη, με τον πατέρα της και την ανύπαντρη θεία της. Ωστόσο, της κρύβουν κάποιο μυστικό. H μητέρα της ποια ήτανε; Zει ή στ’ αλήθεια έχει πεθάνει; Πρέπει, θέλει να το μάθει. Kαι τελικά, άθελά της μαθαίνει ποιος ήτανε ο πατέρας της· θα σκοντάψει βίαια πάνω στο παρελθόν του. Θα συγκρουστεί μαζί του. H Mάτα θα εγκαταλείψει τον πατέρα της;Mε την απαράμιλλη τέχνη της η Zωρζ Σαρή μάς παίρνει μαζί της μέχρι το τέλος της ιστορίας αυτής. Aνιχνεύουμε μαζί της τα εφηβικά προβλήματα…

1946. Σ` ένα αποξεχασμένο χωριό της Ελλάδας. Η Ανάστω τελείωσε την πρώτη δημοτικού με άριστα. Ξέρει να διαβάζει τρεχαλητά, να γράφει όμορφα ολοστρόγγυλα γράμματα, και ξέρει την πρόσθεση και την αφαίρεση. Όταν θα μεγαλώσει, θα γίνει γιατρός. Όμως ο παγετός που καίει και καταστρέφει τη γη, που γκρεμίζει τα όνειρα, θα της φράξει το δρόμο. Η Ανάστω θα παρατήσει το σχολείο και θα γίνει «μεροκάματο». Μια ζωή στην ξένη δούλεψη, θα περιμένει μάταια το θαύμα. Ένα θαύμα που μόνο ένας «από μηχανής θεός» – συγγραφέας μπορεί να της προσφέρει. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]