Αν ξεκινούσατε μία πρόταση με το “ΟΤΑΝ Μ’ΑΓΑΠΑΣ”… τι θα συμπληρώνατε στο τέλος; Σε ποιόν θα την απευθύνατε; Θέλετε να δούμε μαζί με τη βοήθεια της Kalomoira Theochari πού απευθύνουν οι Εκδόσεις Σιελ ένα ολόκληρο βιβλίο με αυτή την αρχή; Ακολουθήστε μας!
Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική, όχι! Πρέπει να είμαι αντικειμενική, ναι!
Δεν θέλω να είμαι αντικειμενική, σωστά!
Πρέπει να σας εξηγήσω, όμως!
Όταν ο υπεύθυνος των Εκδόσεων Σιελ Ζαχαρίας Ζούπας μού πρωτομίλησε για το όραμά του ζήτησα να δω τα βιβλία που είχε σκοπό να κυκλοφορήσει! Το “Όταν μ’αγαπάς” μου εστάλη στην πρωτότυπη γλώσσα του, τα ισπανικά, και αν και δεν έχω γνώσεις επ’ αυτού, τα γαλλικά που ‘κατέχω’ σε κάποιο επίπεδο και η λατινογενής ρίζα της γλώσσας με έβαλαν σε κλίμα… Συμπληρωματικά με όσα ασαφώς καταλάβαινα, όμως, υπήρχαν οι εικόνες! Εικόνες μαγικές, πολύχρωμες με μορφές στρογγυλές, γεμάτες! Με χρώμα ή χωρίς, οι δημιουργίες του διδύμου εικονογράφων – όπως έμαθα αργότερα – μας συστήνουν συναισθήματα πληρότητας και τρυφερότητας! Το σύνολο με είχε μαγέψει και η αλήθεια είναι πως περίμενα εναγωνίως να κάνω κτήμα μου και τις λέξεις που θα ύφαινε η μεταφράστρια Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη. Και πόσο υπέροχο είναι το αποτέλεσμα τελικά…
Νιώθω απίστευτα τυχερή που θεωρώ εαυτόν κομμάτι ενός σπάνιας ομορφιάς βιβλίου σαν κι αυτό! Ένα βιβλίο γεμάτο ποίηση, όχι μόνο για τα ζώα και τη σχέση των ανθρώπων με αυτά αλλά ένα βιβλίο γεμάτο γενναιοδωρία για τη ζωή και όσα μας προσφέρει…
ΟΤΑΝ Μ’ ΑΓΑΠΑΣ
Συγγραφέας: Elvira Sastre
Εικονογράφηση: Grillo en Casa
Μετάφραση: Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη
Προτεινόμενη ηλικία: 3+
Εκδόσεις: Σιελ Cielbooks
“Η αγάπη για τα ζώα μάς κάνει καλό. Μας συνδέει με το καλό μέσα μας, με την άγρια, αγνή, γενναιόδωρη και αληθινή μας πλευρά. Είναι τύχη μεγάλη ν’ αγαπάς ένα ζώο κι ένα ζώο να σ’ αγαπά, ταυτόχρονα, όμως, είναι και τρόπος ζωής.”
“Όταν μ’αγαπάς, νιώθω ασφαλής, όπως όταν ένα κύμα με παρασέρνει στα ρηχά κι εγώ πατώνω ή όπως όταν ξυπνάω από εφιάλτη κι ακούω τη γνώριμη φωνή στο διπλανό δωμάτιο, ή όπως όταν πλησιάζει το θηρίο κι εγώ, αντί να το βάλω στα πόδια, πάω κοντά του για να τ’ αγκαλιάσω.” Οι τρεις πρώτες φράσεις του κειμένου συνοδεύονται από εικόνες με μία τίγρη, έναν βυθό θάλασσας με φάλαινα και παιδιά να κολυμπούν και τέλος ένα ελάφι να μας κοιτά κατάματα από ένα ξέφωτο στο δάσος, εκεί όπου κοιμάται μια ανθρώπινη μορφή σε εμβρυακή στάση. Οι φράσεις που ακολουθούν, το ίδιο σύντομες, περιεκτικές και ξεκάθαρες μας εισάγουν σε σενάρια όπου άνθρωποι και ζώα στηρίζουν ο ένας τον άλλον… Δύο σκύλοι περιμένουν το αφεντικό τους να γυρίσει σπίτι ενώ εκείνος λέει: “Η μοναξιά κρύβεται: είσαι το φιλαράκι μου κι ο κόσμος είναι το αγαπημένο μου μέρος όταν είμαστε μαζί.”
Κι εσύ αγαπητέ αναγνώστη λιώνεις! Λιώνεις με την αίσθηση που σου προκαλούν ο συνδυασμός κειμένου και εικόνων. Μπορεί αν έκλεινες τα μάτια σου και σου διάβαζαν το βιβλίο, να σχημάτιζες μπροστά σου τις μορφές των ανθρώπων της ζωής σου μα αν έχεις νιώσει ποτέ σου το άγγιγμα ενός ζώου, θα το δεις ολοκάθαρα μπροστά σου! Για αυτά τα αγαπημένα μας είναι γραμμένο τούτο το βιβλίο. Για αυτά μα όχι μόνο για αυτά. Εγώ που αγαπώ πολύ τα ζώα και είχα κι έχω επαφή με πολλούς εκπροσώπους της ‘ομάδας’, σε μερικά σαλόνια του βιβλίου ένιωθα πως οι λέξεις χόρευαν και μου υποδείκνυαν έναν άνθρωπο. Πως τα γράμματα σε αυτή τη σειρά που ήταν βαλμένα και με το πάθος με το οποίο τα ‘άκουγα’ μέσα μου, συμπύκνωναν συναισθήματα βαθιά για αγαπημένους μου! Τα ίδια λόγια, όμως, τα έβλεπα και σαν κέντημα μέσα στις ζωγραφιές των εικονογράφων· σαν μικρή παρένθεση που μετέθετε το βλέμμα μου στην μεγαλύτερη εικόνα, εκεί όπου μικρά καναρίνια, χνουδωτές γάτες και σοφές κουκουβάγιες μοιράζονταν στιγμές με τα δίποδα ζώα ~ εμάς τους ανθρώπους.
Αυτό το βιβλίο ξυπνά συναισθήματα που δεν αναμοχλεύεις καθημερινά. Δεν υπάρχει ιστορία, δεν θα βρείτε πρωταγωνιστές, ο ‘κακός’ είναι απών και τα εμπόδια για τον ήρωα είναι άφαντα. Όμως… ΟΜΩΣ… θα βρείτε καλοσύνη, αλήθεια, αγνότητα… Θα φέρετε στον νου τα κατοικίδια σας, θα θυμηθείτε όσα ‘έφυγαν’, θα θαυμάσετε το μέγεθος μιας αρκούδας και ενός ελεφαντάκου, θα αναλογιστείτε τι μπορείτε να κάνετε για το περιβάλλον, θα ξανασκεφτείτε να βγάλετε λίγο γάλα για τη γάτα της γειτονιάς και θα σταθείτε λίγο παραπάνω κάτω από το μπαλκόνι που φιλοξενεί πουλάκια. Σε έναν κόσμο όπου η αγριότητα και η αδιαφορία κυριαρχούν, ας γίνουμε ξεχωριστοί! Ας κάνουμε τη διαφορά εμείς και τα παιδιά μας διαμορφώνοντας περιβάλλοντα αποδοχής και αγάπης για τους φίλους μας είτε ανήκουν στο ζωικό βασίλειο είτε στο ανθρώπινο είδος!
Με βοηθό βιβλία σαν κι αυτό όπου κατηγορίες και ταμπέλες δεν έχουν θέση θα μεγαλώσουμε υγιείς ανθρώπους με ενσυναίσθηση. Τί εννοώ με το ‘κατηγορίες και ταμπέλες’; Μην με παρεξηγείτε… Εννοείται πως οι θεματικές κάθε βιβλίου είναι διακριτές… Εδώ μιλάμε για ανιδιοτελή αγάπη, φιλοζωία και κατοικίδια, όπως αναφέρει σε σχετική της ανάρτηση η Ειρήνη Κούτμου μα βιβλία ποιητικά δεν τα χωρίζουμε σε βιβλία για παιδιά και βιβλία ενηλίκων! Σε δημοσιεύσεις της θεατρικής ομάδας ‘Συντεχνία του γέλιου’ κάθε φορά που εμφανίζεται η ερώτηση ‘Σε τι ηλικίας παιδιά απευθύνονται οι παραστάσεις;’ η απάντηση είναι η ίδια! ‘Σε ανθρώπους από τάδε ετών +’ Πόσο σύμφωνη με βρίσκει αυτή η τοποθέτηση… Υπάρχουν βιβλία που απευθύνονται μόνο σε παιδιά αλλά το βιβλίο ΟΤΑΝ Μ’ΑΓΑΠΑΣ δεν είναι ένα τέτοιο βιβλίο και θα το διαπιστώσετε μόλις το κρατήσετε στα χέρια σας!
Εγώ το κατατάσσω στα βιβλία που επιθυμώ να χαρίσω σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, και ξέρω και τι μήνυμα θα συνοδεύει το δώρο αυτό! ‘Ας είναι αυτό το έργο τέχνης η αφορμή για να αγαπηθούμε λίγο περισσότερο’! Το ‘να αγαπηθούμε’ ανοιχτό· όπως το νιώσει καθένας!
photocredits: Eleni Tziouvi