“Όλα μισά”, σε κείμενο της Κατερίνας Καρόγιαννη και εικονογράφηση Αχιλλέα Ραζή
Κυκλοφορεί από Susaeta Εκδοτική
“Η ποίηση δεν θα εξαφανιστεί”
Ένα μήνυμα που εμφανίστηκε στη συναυλία του τραγουδοποιού Παύλου Παυλίδη αρχές φθινοπώρου στο Λυκαβηττό. Δεν είχα πάει αλλά την εικόνα την είχα δει, χιλιοπαιγμένη σε stories και αναρτήσεις φίλων που παρακολούθησαν το μουσικό ταξίδι τότε. Μου άρεσε τόσο πολύ αυτή η φράση! Δεν ήξερα τότε πως ανήκει στην αφήγηση με την οποία ξεκινάει το τραγούδι με τίτλο “Ερχόμαστε από τον ορίζοντα” ούτε ότι είναι απόσπασμα από θεατρικό μονόλογο που ‘έπαιζε’ το 2021-’22. Μου αρέσει τόσο πολύ η φράση! Μου αρέσει γιατί αναδεικνύει την κοσμοθεωρία μου! Έτσι θέλω να πορεύομαι… Ό,τι κι αν συμβαίνει, όσο γρήγορα κι αν είναι τα γεγονότα, όσο κι αν η καθημερινότητα δε μας αφήνει να πάρουμε ανάσα, ό,τι δύσκολο κι αν αντιμετωπίζουμε, να μπορούμε να βρίσκουμε την ποίηση γύρω μας!
Τι σχέση έχει όοοοοολο αυτό με ένα εικονογραφημένο βιβλίο; Η καλλιτεχνική σύμπραξη των Κατερίνα Καρόγιαννη και Αχιλλέα Ραζή ΟΛΑ ΜΙΣΑ, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Susaeta, είναι ένα ποίημα από μόνο του! Κείμενο και εικόνες συνδιαλέγονται για να θυμίσουν αρχικά σε εμάς τους ενήλικες όσα ξεχάσαμε μεγαλώνοντας. Τι θα κάνουμε εμείς μετά; Θα συνδεθούμε με τα παιδιά μας και θα τους ανοίξουμε νέους δρόμους!
Αν θυμάμαι καλά (γιατί το βιβλίο το έχω αποκτήσει εδώ και μήνες), οι λόγοι που αγόρασα την έκδοση αυτή, ήταν πρώτον γιατί λατρεύω τις εικόνες του Αχιλλέα Ραζή και δεύτερον επειδή ήθελα να δω πώς συνέπραξε μαζί του η αγαπημένη Κατερίνα Καρόγιαννη πάνω σε ένα θέμα που φαινόταν πολύ ελκυστικό για τα παιδιά της σημερινής εποχής… Να αφήνουν πράγματα μισά… Όλα μισά… Ξέρετε ότι συμβαίνει συνέχεια! Τις πταίει; Δεν είμαι εδώ για να κάνω κοινωνιολογική ανάλυση. Θαρρώ πως όσοι γονείς είμαστε συνειδητοί ξέρουμε τι φταίει και πώς έχουμε καταντήσει στο σημείο να εξαντλούμαστε αμφότεροι, γονέας και παιδί, στη ρουτίνα μας. Όσο κι αν δε θέλουμε να παραδεχτούμε στους εαυτούς μας κάποια πράγματα, τα γνωρίζουμε. Ελλοχεύουν κίνδυνοι να σκορπάμε τους εαυτούς μας εδώ κι εκεί και να ξοδευόμαστε χωρίς να απολαμβάνουμε στιγμή. Τι χρειάζεται για να αποκτήσουμε ξανά καλύτερη θέαση των (σημαντικών) πραγμάτων;
Χρειάζεται η Μουσική, χρειάζεται η Τέχνη, χρειάζεται η επαφή με τη Φύση· χρειάζεται ένα βιβλίο σαν κι αυτό για να δούμε τον κόσμο με πιο τρυφερά μάτια! Η ιστορία του μικρού αγοριού που όνομα δεν έχει γιατί μπορεί να είναι Θωμάς, Άγγελος, Νικήτας, Χρήστος, Στέφανος, Νίκος ήρθε για να μας θυμίσει πως χρειάζεται μία παύση, μία απλή παύση, για να βρούμε χρόνο και να δούμε τον κόσμο αλλιώς. Τί να το κάνεις το καράτε, την ενόργανη, το κολύμπι και τις ξένες γλώσσες όταν δεν ξέρεις πώς δείχνει ο ήλιος μέσα στη μέρα ή τι χρώματα παίρνει η θάλασσα ανάλογα με τον καιρό; Γιατί να σκοτίζεσαι να χρωματίσεις μέσα στα όρια ενώ η ομορφιά βρίσκεται στο να απολαμβάνεις στο μέγιστο με όλες τις αισθήσεις σου τα θαύματα του κόσμου; Πόσα δάση, ακτές, ακρογιαλιές και αξιοθέατα σε περιμένουν στον κόσμο για να τα δεις και να τα ‘ακούσεις’ να σου μιλούν;
Έχουμε ξεχάσει να συνδεόμαστε! Να τρυπώνουμε τα χέρια μας στο χώμα και την άμμο και να νιώθουμε τη Γη ή να καθόμαστε έξω από την ομπρέλα για να πέσουν οι σταγόνες στο πρόσωπό και τη γλώσσα μας! Και αφού έχουμε ξεχάσει αυτά, δεν συνδεόμαστε και με τους ανθρώπους. Επιδερμικά και επιφανειακά υπάρχουμε και προχωράμε ανάμεσα στις ημέρες που σβήνουμε από το ημερολόγιο χωρίς να θυμόμαστε πως ο χρόνος που έχουμε δεν είναι αέναος και ως εκ τούτου έχουμε υποχρέωση στους εαυτούς μας να ζήσουμε!!!
Το βιβλίο το διαβάσαμε με τα παιδιά μου και ξετρελάθηκαν με τις πολύχρωμες, γεμάτες εικόνες ενώ ταυτόχρονα βρήκαν σημεία του κειμένου να συζητήσουμε όπως οι πολλές δραστηριότητες του παιδιού. Το ΟΛΑ ΜΙΣΑ, είναι σίγουρα ένα βιβλίο στο οποίο οι αναγνώστες μικρής ηλικίας θα βρουν κοινά στοιχεία αλλά ακόμα πιο σίγουρα είναι ένα ποίημα ~ υπενθύμιση στους ενήλικες αναγνώστες πως ο κόσμος είναι εκεί έξω και μας περιμένει να κάνουμε την πρώτη κίνηση για να επανασυνδεθούμε. Σαν ιστορία ενηλικίωσης δείτε το. . . Ένα αγόρι καθώς μεγαλώνει ανακαλύπτει με συνοδοιπόρους τους γονείς του στην αρχή και μία σύντροφο αργότερα πως η ομορφιά κρύβεται σε όσα χτίζονται από αγάπη και όχι στα εύκολα και εύπεπτα· σε όσα ανακαλύπτεις χέρι χέρι και όχι σε αυτά που σου διδάσκουν. Η ευτυχία ε ί ν α ι στιγμές! Στιγμές που κάνουν τα μάτια σου να χαμογελούν! Και εννοείται θα δοκιμάσεις, και εννοείται θα γευτείς και θα ταξιδέψεις και θα χαθείς και θα βρεθείς αλλά όλα αυτά ας τα κάνεις προς αναζήτηση του ολοκλήρου και όχι του μισού!